kodeks pracy

OPZZ domaga się od resortu pracy pilnych zmian w zasadach wymawiania umów na czas określony.

Pracodawca może zawrzeć z zatrudnionym na podstawie umowy o pracę dodatkową umowę o dzieło. Pamiętać należy, że w tym wypadku od kontraktu cywilnoprawnego będą odprowadzane składki.

Polskie prawo pracy w sposób szczególny chroni kobietę w ciąży. Część uprawnień nabywa ona już będąc w ciąży, inne przysługują jej dopiero po urodzeniu się dziecka. Zawsze jednak mają one charakter bezwzględnie obowiązujący, a to znaczy, że naruszenie ich przez pracodawcę jest wykroczeniem przeciwko prawom pracownika i jest zagrożone karą grzywny do 5000 zł. Pracownik może też z tego tytuły wystąpić o odszkodowanie. Jednak przepisy Kodeksu pracy, między innymi zakazujące rozwiązania stosunku pracy z kobietą w ciąży czy gwarantujące młodej matce urlop macierzyński, odnoszą się tylko do tych kobiet, które zawarły z pracodawcą umowę o pracę. Zasady te nie obowiązują natomiast w przypadku świadczenia pracy przez kobiety na podstawie umowy zlecenia, umowy o dzieło czy innej umowy cywilnoprawnej.

Specjalną gratyfikację z tytułu przejęcia firmy przez inwestora mogą otrzymać tylko osoby zatrudnione na podstawie umowy o pracę w dniu wypłaty. Zwolnieni pracownicy, którzy już otrzymali wysokie odprawy, nie mają do tego prawa. Tak orzekł Sąd Najwyższy.

Istotne elementy umowy o pracę określa Kodeks pracy w art. 29. Jej składniki to: strony umowy, data zawarcia, warunki zatrudnienia, rodzaj pracy, miejsce jej wykonywania, wymiar czasu pracy, termin jej rozpoczęcia i wynagrodzenie za nią. Czy brak któregoś z tych zapisów wpływa na ważność kontraktu?

Zakład może odmówić wypłaty rekompensat związanych ze zwolnieniami grupowymi, jeśli zatrudniony rozpoczyna świadczenie zadań na jego rzecz na podstawie umowy-zlecenia. Tak orzekł Sąd Najwyższy.

Zatrudnieni na czas określony zyskają dłuższy okres wypowiedzenia. Taki będzie skutek wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE.

Obecnie obowiązujące przepisy dotyczące modyfikacji harmonogramów tworzonych w firmach są niejednoznaczne. W rezultacie w poszczególnych zakładach stosowane są różne warianty ich korygowania. Na takie wątpliwości zwraca uwagę Iwona Hickiewicz, główny inspektor pracy. Przedstawiła je Ministerstwu Pracy i Polityki Społecznej.

Pracodawca wypowiedział pracownikowi umowę o pracę, jako przyczynę podając zmniejszenie zatrudnienia, na podstawie art. 10 ustawy o zwolnieniach grupowych, bez wskazania kryteriów, jakimi się kierował przy wyborze sposobu rozstania się z pracownikiem. Czy w takim przypadku wypowiedzenie jest prawidłowe?

Czy w Polsce jest przymus zatrudnienia? Owszem. Oczywiście nie dla pracowników. Byłoby to niezgodne z prawami człowieka, konstytucją, konwencjami Międzynarodowej Organizacji Pracy, prawem UE, nie wspominając o poprawności politycznej i dobrych manierach. W kraju, w którym pamięta się jeszcze nakazy pracy stosowane w poprzednim ustroju, byłby to grzech wielki.