W każdej dobie pracownik ma prawo do co najmniej 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku, przy czym przepis ten nie dotyczy pracowników zarządzających w imieniu pracodawcy zakładem pracy, a także przypadków konieczności prowadzenia akcji ratowniczej w celu ochrony życia i zdrowia ludzkiego, ochrony mienia lub środowiska albo usunięcia awarii. W tych przypadkach pracownikowi przysługuje, w okresie rozliczeniowym, równoważny okres odpoczynku.
Przepis kodeksu pracy regulujący prawo pracownika do odpoczynku dobowego nie pozostawia wątpliwości, iż odnosi się on do doby, a nie do dnia kalendarzowego. Natomiast przez pojęcie odpoczynek należy rozumieć czas, który pozostaje w całkowitej dyspozycji pracownika, czyli pracownik ma swobodę decyzji co do sposobu jego wykorzystania. Z tego powodu Sąd Najwyższy uznał, że czasem odpoczynku nie jest czas podróży służbowej, chociaż podróży takiej nie uznaje się co do zasady za czas pracy. Dlatego czasu podróży służbowej nie można zaliczyć na poczet 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku dobowego, a przypadku podróży trwającej w danej dobie powyżej 13 godzin należy pracownikowi udzielić równoważnego odpoczynku.
Przepis art. 132 kodeksu pracy ma istotne znaczenie w praktyce. Oznacza on bowiem, że Przede wszystkim ma to znaczenie dla równoważnego systemu czasu pracy, w którym co do zasady może wystąpić tylko jedna dobowa godzina nadliczbowa.
już od 14,90 zł za pierwszy miesiąc.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
już od 14,90 zł za pierwszy miesiąc.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.