Cechą prawa układowego w byłych krajach komunistycznych było ograniczanie się do uregulowania gotowego produktu rokowań czyli układu. Nie zajmowano się procedurami negocjacyjnymi, gdyż strony nie występowały wobec siebie w roli autentycznych negocjatorów. W demokratycznych stosunkach przemysłowych reguły dotyczące rokowań zbiorowych (ang. collective bargaining) są niezbędne, o czym świadczy m.in. nacisk położony na tę problematykę w prawie międzynarodowym.
Zwróćmy uwagę na podstawowe rozwiązania dotyczące trybu prowadzenia rokowań przed zawarciem układu. Po pierwsze, podmiot występujący z inicjatywą jego zawarcia ma obowiązek powiadomienia wszystkich organizacji związkowych reprezentujących pracowników, dla których ma być zawarty układ. Podmiotem tym może być: pojedynczy pracodawca, organizacja pracodawców lub organizacja związkowa.
Po drugie, strona uprawniona do zawarcia układu nie może odmówić żądaniu drugiej strony podjęcia rokowań. Jednak obowiązek podjęcia rokowań na żądanie strony przeciwnej powstaje tylko w trzech sytuacjach:
już od 14,90 zł za pierwszy miesiąc.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
już od 14,90 zł za pierwszy miesiąc.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.