Gwarancja prawa do sądu wyraża się między innymi w tym, że powód może dochodzić swych roszczeń także przeciwko osobie, której miejsce pobytu nie jest znane. Temu celowi - ale także zapewnieniu prawa do obrony stronie nieobecnej - służy instytucja kuratora procesowego.
Zgodnie z art. 143 kodeksu postępowania cywilnego jeżeli stronie, której miejsce pobytu nie jest znane, ma być doręczony pozew lub inne pismo procesowe wywołujące potrzebę podjęcia obrony jej praw, doręczenie może do chwili zgłoszenia się strony albo jej przedstawiciela lub pełnomocnika nastąpić tylko do rąk kuratora ustanowionego na wniosek osoby zainteresowanej przez sąd orzekający. Treść tego przepisu oraz jego umiejscowienie mogłyby sugerować, iż jest to tylko kurator dla doręczeń. Tak jednak nie jest.
Kurator procesowy ma za zadanie podejmować za nieobecną stronę postępowania czynności niezbędne do obrony jej prawa w trakcie całego procesu (powinien także zbierać informacje dotyczące samej strony i miejsca jej pobytu, aby umożliwić jej zgłoszenie się do postępowania i ewentualnie złożyć relacje o stanie sprawy i podjętych przez siebie czynnościach). Dlatego kuratorem - w miarę możliwości - powinna zostać ustanowiona osoba bliska dla strony nieobecnej albo obeznana ze stanem sprawy. Dość powszechną praktyką jest ustanawianie kuratorów spośród pracowników sądu, ale nic nie stoi na przeszkodzie, aby (szczególnie w sprawach większej wagi i bardziej skomplikowanych) kuratorami ustanawiać adwokatów lub radców prawnych.
już od 14,90 zł za pierwszy miesiąc.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
już od 14,90 zł za pierwszy miesiąc.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.