Postanowienia obligacyjne układu, w odróżnieniu od normatywnych, nie zawierają norm prawnych i nie kształtują treści indywidualnych stosunków pracy, ale określają wzajemne zobowiązania stron układu, czyli podmiotu związkowego z jednej strony i pracodawcy lub organizacji pracodawców z drugiej. W skład postanowień obligacyjnych wchodzą też, od 2000 roku, wzajemne zobowiązania stron dotyczące stosowania układu i przestrzegania jego postanowień.
Zgodnie z art. 2411 k.p. strony, określając wzajemne zobowiązania przy stosowaniu układu, mogą w szczególności ustalić:
- sposób publikacji układu i rozpowszechniania jego treści,
- tryb dokonywania okresowych ocen funkcjonowania układu,
- tryb wyjaśniania treści postanowień układu oraz rozstrzygania sporów między stronami w tym zakresie.
Z treści tego przepisu wynika, że wskazane w nim przykładowe rodzaje postanowień nie odnoszą się do całokształtu możliwych do pomyślenia i dopuszczalnych postanowień obligacyjnych, ale tylko do tych, które dotyczą stosowania układu: publikacja i rozpowszechnianie, okresowe ocenianie, wykładnia i rozstrzyganie sporów. Postanowienia obligacyjne można zatem uznać za mające charakter posiłkowy względem postanowień normatywnych kształtujących treść stosunków pracy pracowników objętych układem.
już od 14,90 zł za pierwszy miesiąc.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
już od 14,90 zł za pierwszy miesiąc.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.