Kontynuując omawianie zagadnień związanych z zatrudnianiem pracowników tymczasowych, chciałbym tym razem omówić niektóre przepisy, które określają krąg podmiotów mogących być pracodawcą użytkownikiem, a więc mogących korzystać z pracy pracowników tymczasowych.
Ustawa z 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych (Dz.U. nr 166, poz. 1608 z późn. zm.) umożliwia wynajęcie pracowników tymczasowych przez szeroki krąg podmiotów, ale określa też wymagania, jakie powinny być przez te podmioty spełnione.
W celu określenia katalogu potencjalnych pracodawców użytkowników ustawa odsyła do przepisów ustawy z 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Po uchyleniu tej ustawy przez ustawę z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. nr 99, poz. 1001 z późn. zm.) należy to odwołanie uznać chyba za odwołanie do tej ostatniej ustawy. Tym bardziej że krąg podmiotów mogących uzyskać status pracodawcy użytkownika nie uległ zmianie. Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy powtarza bowiem przepisy zawarte w ustawie o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, stanowiąc, iż pracodawcą użytkownikiem może być pracodawca lub podmiot niebędący pracodawcą w rozumieniu kodeksu pracy. Gwoli przypomnienia, zgodnie z kodeksem pracy pracodawcą jest jednostka organizacyjna, choćby nie posiadała osobowości prawnej, a także osoba fizyczna, jeżeli zatrudniają one pracowników.
już od 14,90 zł za pierwszy miesiąc.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
już od 14,90 zł za pierwszy miesiąc.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.