Pracodawca, obejmując pracownika zadaniowym czasem pracy, powinien w porozumieniu z nim ustalić czas niezbędny do wykonania powierzanych mu zadań, uwzględniając powszechnie obowiązujące normy czasu pracy. Jakie są konsekwencje braku takiego porozumienia?
System zadaniowego czasu pracy stosuje się, gdy rodzaj pracy, jej organizacja lub miejsce wykonywania pracy uniemożliwiają lub znacznie utrudniają prowadzenie przez pracodawcę efektywnej kontroli czasu pracy pracownika, jak i stopnia jego zaangażowania. Istotą tego systemu jest traktowanie jako czasu pracy tylko takiego okresu, który jest niezbędny pracownikowi do wykonania określonych zadań, pozostawiając mu znaczny margines swobody co do organizacji swojego czasu pracy.
Pracownik objęty takim rodzajem czasu pracy samodzielnie kształtuje swój rozkład czasu pracy, a więc wyznacza początek i koniec dnia pracy. Wymiar jego zadań powinien być tak ustalony przez pracodawcę, aby pracownik mógł je wykonać w ramach norm czasu pracy określonych w art. 129 k.p. Zabezpieczeniem przed zbyt dowolnym ustalaniem wymiaru zadań jest wymóg zawarcia porozumienia z pracownikiem co do czasu niezbędnego do realizacji powierzonych mu zadań.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.