Prawo pracy ma wprawdzie pozycję samodzielną, ale nie reguluje wszystkich kwestii dotyczących stosunku pracy. W niektórych odsyła do kodeksu cywilnego. Jednak muszą być ku temu spełnione określone warunki, takie jak brak regulacji w prawie pracy dla tej sytuacji.
Możliwość stosowania w prawie pracy kodeksu cywilnego przewiduje art. 300 k.p. Zgodnie z nim w sprawach nieunormowanych przepisami prawa pracy do stosunku pracy stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu cywilnego. Przepis ten określa przesłanki dopuszczalności odesłania do kodeksu cywilnego. Po pierwsze musi istnieć rzeczywista luka polegająca na braku regulacji w prawie pracy dla określonej sytuacji, po drugie konieczne jest, aby zastosowanie przepisów kodeksu cywilnego nie było sprzeczne z zasadami prawa pracy. Należy przez nie rozumieć nie tylko reguły zawarte wprost w rozdziale II działu pierwszego kodeksu pracy (art. 10 – 183 k.p), ale także reguły, które można wywnioskować z innych przepisów prawa pracy. Stosowanie kodeksu cywilnego powinno być też odpowiednie (nie zawsze możliwe jest wprost). Powinno uwzględniać specyfikę prawa pracy, która w dużej mierze sprowadza się do ochrony pracownika jako – w założeniu – słabszej strony stosunku pracy.
Orzecznictwo ustaw
W orzecznictwie Sądu Najwyższego można spotkać wiele przykładów stosowania kodeksu cywilnego w prawie pracy. Dotyczy to m.in. kwestii związanych z zawarciem umowy o pracę (składania oświadczeń woli), ich wykładnią czy wadami czynności prawnych (najczęściej w postaci błędu i groźby).
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.