W jaki sposób w sprawozdaniu finansowym należy pokazać ryzyko utraty wartości aktywów innych niż należności? Czy zawsze należy robić takie odpisy?
Zasada ostrożności należy do nadrzędnych zasad rachunkowości i jest wskazana w art. 7 ust. 1 ustawy o rachunkowości (dalej: u.r.). Zgodnie z nią poszczególne składniki aktywów i pasywów wycenia się, stosując rzeczywiście poniesione na ich nabycie (wytworzenie) ceny (koszty), z zachowaniem zasady ostrożności. W szczególności należy w tym celu w wyniku finansowym, bez względu na jego wysokość, uwzględnić:
- zmniejszenia wartości użytkowej lub handlowej składników aktywów,
- wyłącznie niewątpliwe pozostałe przychody operacyjne,
- wszystkie poniesione pozostałe koszty operacyjne,
- rezerwy na znane jednostce ryzyko, grożące straty oraz skutki innych zdarzeń.
Zdarzenia te należy uwzględnić także wtedy, gdy zostaną ujawnione między dniem bilansowym a dniem, w którym rzeczywiście następuje zamknięcie ksiąg rachunkowych.
Zasada ostrożności polega na dołożeniu starań, by ustalić rzeczywistą, faktyczną wartość aktywów jednostki i jej wyniku finansowego, przy czym nacisk położony jest na to, by aktywa i przychody nie były zawyżone, a pasywa i koszty zaniżone. Należy więc dokonać ostrożnej oceny ich wartości w taki sposób, aby urealnić wartość tego majątku i zapewnić prezentację rzetelnego obrazu jednostki.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.