W ostatnich latach nieodpłatne świadczenia na rzecz pracowników dokonywane przez pracodawców są nieustannie obszarem zainteresowania organów podatkowych. Wzrosła liczba postępowań kontrolnych w tym zakresie.
Szczególne zainteresowanie organów może budzić wykorzystywanie przez pracowników samochodów służbowych do celów prywatnych. Pracodawcy zastanawiają się między innymi czy przejazdy pracownika z miejsca zamieszkania (miejsca garażowania służbowego samochodu) do miejsca wykonywania obowiązków służbowych (np. siedziby spółki bądź innego miejsca) także generują przychód ze stosunku pracy na podstawie ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).
Należy jednak podkreślić, że odpowiedź będzie negatywna, gdy przejazdy są dokonywane w celach służbowych, w szczególności gdy parkowanie w pobliżu miejsca zamieszkania będzie gwarantowało większe bezpieczeństwo dla mienia służbowego niż pozostawienie samochodu na terenie firmy. Organy podatkowe podkreślają, że przejazdy pracowników samochodem służbowym z miejsca garażowania do stałego miejsca pracy (bądź innego miejsca wykonywania obowiązków służbowych) – o ile nie służą ich osobistym celom, lecz wykorzystywane są w ramach realizacji zadań służbowych – nie stanowią nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu przepisu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wartości przejazdów nie można zatem uważać za przychód pracownika ze stosunku pracy w sytuacji, gdy przejazdy oraz parkowanie stanowią realizację celu służbowego, jakim jest dbałość o powierzone mienie wyrażająca się poprzez garażowanie samochodu służbowego w miejscu zamieszkania w celu wykonywania przez pracownika obowiązków służbowych wymagających mobilności i dyspozycyjności. Należy zatem pamiętać, że z tytułu korzystania z samochodu służbowego w celu dojazdów z miejsca zamieszkania do stałego miejsca pracy nie wystąpi po stronie pracownika przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (por. interpretacja podatkowa dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 18 czerwca 2013 r., nr IPPB2/415-334/13-2/MK1, interpretacja podatkowa dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 3 lipca 2013 r., nr ILPB2/415-400/13-2/JK).
Jarosław Ziobrowski, adwokat, WKB Wierciński, Kwieciński, Baehr Sp. k.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu