Z orzecznictwa sądów administracyjnych (w tym NSA) wynika, że strata podatkowa nie jest tożsama z zobowiązaniem podatkowym. Czy w związku z tym prawo do wydania decyzji określającej wysokość straty nie ulega przedawnieniu?
Sądy argumentują, że art. 5 Ordynacji podatkowej zawiera definicję legalną zobowiązania podatkowego. Strata w tej definicji się nie zawiera. Ponadto nie jest ona odwrotnością zobowiązania podatkowego (ujemnym zobowiązaniem podatkowym), lecz przeciwieństwem dochodu podatkowego.
Skoro w ocenie sądów strata nie może być uznana za zobowiązanie podatkowe, to prawo do wydania decyzji określającej jej wysokość nie ulega przedawnieniu w rozumieniu art. 70 Ordynacji podatkowej, czyli z upływem 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym upływa termin płatności podatku. Przedawnieniu ulegać może jedynie rok podatkowy, w którym strata ta została przez podatnika rozliczona z wynikiem podatkowym. Oznacza to, że wysokość straty podatkowej może być weryfikowana przez organy podatkowe tak długo, jak będzie wpływać na wynik podatkowy podmiotu, niezależnie od przedawnienia roku podatkowego, w którym strata powstała. W skrajnym przypadku, gdy strata zostanie przez podatnika rozliczona w ostatnim możliwym terminie (5 lat po powstaniu), organ podatkowy może być uprawniony do zweryfikowania poprawności jej kalkulacji nawet po upływie 10 lat.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.