Producent telewizyjny nie ma prawa do 50-proc. kosztów uzyskania przychodów

Służebny charakter pracy nie pozwala na odliczenie od przychodu podatkowego połowy otrzymanego wynagrodzenia – stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Sprawa dotyczyła producenta utworów audiowizualnych emitowanych w telewizji. Był on zatrudniony w ramach umowy o pracę, ale chciał korzystać z 50-proc. kosztów uzyskania przychodu. Twierdził, że ma do niego zastosowanie art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT, który przyznaje prawo do odliczania takich kosztów twórcom korzystającym z praw autorskich lub rozporządzającym tymi prawami.

Zakwestionował to dyrektor izby skarbowej. Stwierdził, że producent nie może być zaliczony do współtwórców utworu audiowizualnego, bo jego wkład w utwór nie miał charakteru twórczego. Zdaniem organu działalność podatnika ograniczała się do czynności organizacyjno-administracyjnych, np. doboru pracowników, zakupu towarów i usług niezbędnych do produkcji. Miała więc charakter tylko służebny. Zdaniem organu potwierdzały to zarówno umowa o pracę, regulaminy wynagrodzenia, jak i korespondencja z pracodawcą.

Pełnomocnik podatnika przekonywała, że działalność producenta pozwalała na stworzenie utworu wkładowego o charakterze nierozłącznym. Podkreślała, że metryki filmu wskazywały na podatnika jako twórcę. Pełnomocnik przywołała uzyskaną przez podatnika interpretację indywidualną, uznającą za prawidłowe jego stanowisko odnośnie do prawa producenta do 50-proc. kosztów z tytułu korzystania z praw autorskich.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał rację organom podatkowym. Stwierdził, że podatnik pełnił funkcje organizacyjne, a więc służebne wobec twórców. Obowiązki te nie miały charakteru twórczego i z tego powodu producent nie może powoływać się na art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT – orzekł sąd.

Wskazał też, że interpretacja nie mogła mieć zastosowania, bo opisany w niej stan faktyczny nie odpowiadał stanowi ustalonemu przez organy podatkowe.

Wyrok jest nieprawomocny.

ORZECZNICTWO

Wyrok WSA w Warszawie z 19 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 1809/14. www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia