W wypadku przerwania biegu przedawnienia cały okres, który upłynął do tego momentu, uważa się za niebyły, a po ustaniu przyczyny bieg przedawnienia rozpoczyna się na nowo.
Zobowiązanie podatkowe co do zasady przedawnia się z upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Bieg terminu przedawnienia może zostać zakłócony okolicznościami powodującymi jego przerwanie lub zawieszenie. Przerwanie biegu przedawnienia różni się od zawieszenia tym, że przy zawieszeniu pewnego czasu nie wlicza się do okresu przedawnienia, przy czym po zakończeniu okresu zawieszenia przedawnienie biegnie dalej. W przypadku zaistnienia okoliczności powodujących przerwanie biegu przedawnienia, po ich ustaniu przedawnienie biegnie na nowo. Oznacza to, że do okresu przedawnienia nie wlicza się czasu, który upłynął do chwili jego przerwania (uważa się go za niebyły). Zatem w wypadku przerwania biegu, pięcioletni termin przedawnienia zobowiązania podatkowego zaczyna biec od początku z chwilą ustania przyczyny powodującej przerwanie biegu. Przerwanie biegu przedawnienia jest instytucją modyfikującą okres przedawnienia poprzez jego przedłużenie i tym samym wydłużenie odpowiedzialności podatkowej. Zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej okolicznościami powodującymi przerwanie biegu przedawnienia są: ogłoszenie upadłości oraz zastosowanie środka egzekucyjnego, o którym podatnik został zawiadomiony.
Ogłoszenie upadłości
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.