Magazyn na weekend

Wyjątkowa sytuacja znów uwolniła w nas pokłady dobra. Na jak długo?

Nie każdy potrafi przyznać, że skutki kryzysu dotykają go osobiście i zagrażają temu, co z mozołem budował.

Do WOT przychodzi młody człowiek, który raz albo dwa razy w miesiącu jest na szkoleniu i dostaje wszystko, co najnowsze. A żołnierz, który jest po misjach, szkoleniach, ma doświadczenie, pół życia poświęcił służbie, nie może się doczekać na nowe buty.

Opatrunek, którego nie trzeba zdejmować, bo się rozpuszcza, a przy okazji uwalnia leki do rany. Fantastyka? Skądże.

Nie zgadzam się, że możemy się spokojnie zgodzić na ograniczenie naszych praw, a później sobie powalczyć o ich odzyskanie.

Powinniśmy się już nauczyć reagowania na zagrożenia z wyprzedzeniem. Ale ze zwiastunów długotrwałej suszy – kolejnej potencjalnej katastrofy – nie wyciągamy na razie wniosków.

Ludzie stają się teraz potwornie roszczeniowi. I to także ci, którzy jeszcze niedawno krzyczeli: „Niech się władza odczepi od nas i do niczego nie wtrąca!” – a teraz chcą, by rząd się nimi czule zajął. Trzeba spojrzeć rzeczywistości prosto w oczy i wziąć to, co się wydarzyło, na klatę - mówi Cezary Kaźmierczak prezes Związku Przedsiębiorców i Pracodawców.

Jesteśmy silni produkcją i usługami, ale bardzo słabi, jeśli chodzi o warstwę informatyczną. Marzenie, że staniemy się europejską Doliną Krzemową, ma się nijak do rzeczywistości - mówi Marcin Kuśmierz, prezes Home.pl – największej firmy hostingowej w Polsce, Odpowiada też za rozwój międzynarodowej grupy IONOS na rynkach wschodzących.

Czym jest kryzys? Spośród kilku definicji uwagę zwraca ta, którą zaproponował były finansista oraz badacz złożoności Richard Bookstaber. W wydanej w 2017 r. książce „The End of Theory” (Koniec teorii) napisał, że krach „to czas, gdy nie działają zwyczajowe reguły”. Idąc tym tropem, brytyjski ekonomista Chris Dillow zwrócił uwagę na kilka prawideł, które obecny kryzys „uśmiercił”.

Jeden ze znajomych dyrektorów liceum opowiadał mi, że niedawno zadzwoniono do niego z kuratorium. Tak, był w szkole (po co?) i, oczywiście, pani z kuratorium także była w pracy. W tym drugim przypadku również możemy spytać „po co?” – i byłoby to pytanie ze złośliwą intencją, bo kuratoria są w edukacji narodowej ogniwem zbędnym, a okazjonalnie szkodliwym. 

W 1970 r. amerykański dziennikarz radiowy Louis „Studs” Terkel opublikował książkę „Hard Times”. Te jego „Ciężkie czasy” stworzyły nowy gatunek literacki – na pograniczu historii, socjologii, wywiadu oraz reportażu zrodziła się historia mówiona. Styl ten wykorzystały badaczki Aleksandra Leyk i Joanna Wawrzyniak do stworzenia „Cięć. Mówionej historii transformacji”. To „zapis pamięci, a nie twardych faktów i dokładnych statystyk” – jak ujął to prekursor tego literacko-naukowego stylu.