Klienci banku poddanego przymusowej restrukturyzacji nie mogą formułować żądań pod adresem tzw. banku pomostowego. Nie dają do tego podstaw umowy zawarte z restrukturyzowanym bankiem, jeśli do nowego podmiotu nie przeniesiono wszystkich aktywów i pasywów. Prawo unijne nie przewiduje w tym przypadku również możliwości powoływania się na tzw. zasadę ochrony uzasadnionych oczekiwań – uznał Trybunał Sprawiedliwości UE.
Według TSUE nie ma w tym przypadku istotnego znaczenia okoliczność, że upadająca instytucja kredytowa była tymczasowo kontrolowana przez organ władzy publicznej w celu dokonania jej prywatyzacji. Dodatkowo TSUE stwierdził, że unijne prawo nie zabrania utworzenia banku pomostowego, przy jednoczesnym pozostawieniu m.in. wierzytelności klientów w strukturach upadającego banku. Na podobny podział na dwa człony zdecydowano się w Polsce w przypadku przymusowej restrukturyzacji Getin Noble Bank.
Wyrok TSUE zapadł w odpowiedzi na wątpliwości dotyczące sytuacji, w której znalazło się troje klientów hiszpańskiego oddziału portugalskiego banku BES, którzy na skutek jego restrukturyzacji stali się automatycznie klientami utworzonego przez portugalski rząd Novo Banco (banku pomostowego). Problem w tym, że w wyniku restrukturyzacji zdecydowano się na podział składników chylącego się ku upadkowi banku i przeniesienie tylko części aktywów. Doprowadziło to do sytuacji, w której klienci co prawda dalej byli zobowiązani np. umową kredytu i koniecznością spłaty rat na rzecz Novo Banco, ale jednocześnie nie mogli żądać od niego zwrotu kwot pobranych niesłusznie przez poprzedni bank.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.