Finanse i gospodarka

Jeszcze niedawno mówiło się, że bez wzrostu notowań banków trudno o hossę. Być może w najbliższych miesiącach będziemy mieli okazję przetestować aktualność tej tezy. WIG Banki zachowuje się w ostatnich miesiącach znacznie lepiej niż WIG20. To może być dobry znak.

Opublikowany wczoraj po południu przez Wall Street Journal wywiad z szefem Bundesbanku wywołał sporo zamieszania na rynku – słowa Jensa Weidmanna odebrano jako sygnał, że Europejski Bank Centralny może skłaniać się w stronę cięcia stóp procentowych, jeżeli będą to uzasadniały słabe dane makroekonomiczne. Emocje podgrzał fakt, że Niemiec był uznawany wcześniej za zdeklarowanego „jastrzębia”. Kilka godzin wcześniej agencja Bloomberg opublikowała wywiad z byłym członkiem ECB (Lorenzo Bini-Smaghi), którego zdaniem bank centralny powinien podjąć działania zapobiegające aprecjacji wspólnej waluty.

Wczorajszy dzień dla europejskiej waluty był prawdziwą katastrofą. Zdecydowanie niedźwiedzie nastroje inwestorów przez cały dzień napędzane były przez negatywne informacje napływające z różnych stron Unii Europejskiej oraz medialne spekulacje, które z dnia na dzień wydają się być coraz bardziej realne. Jak donoszą brytyjskie gazety, Cypr mógł być jedynie wstępem do tego co teraz może wydarzyć się w Irlandii. Tamtejsze władze, osamotnione przez swoich europejskich przyjaciół, zostaną prawdopodobnie zmuszone do 7% cięć w sferze budżetowej, co już teraz wywołuje skrajnie negatywne reakcje wobec UE  i jej polityki fiskalnej.

Dobre nastroje na rynkach towarowych panowały jedynie w pierwszej połowie wczorajszej sesji. Po południu prym przejęły niedźwiedzie, spychając w dół ceny wielu towarów. Wczoraj indeks CRB zanotował spadek o 0,83%, niwelując cały wtorkowy wzrost z nawiązką.

Tak dane z polskiej gospodarki, jak i ze świata, wskazują na wyraźny spadek inflacji. W Polsce osiągnęła ona w marcu nie widziany od lat poziom 1%. Taka sama okazała się w minionym miesiącu inflacja bazowa, czyli taka przy której wyliczaniu nie uwzględnia się silnie zmieniających się cen żywności i paliw. W strefie euro inflacja zwolniła w marcu do 1,7% z 1,8% miesiąc wcześniej. W całej Unii Europejskiej było to 1,9%. Deflacja zaznaczyła się w pogrążonej w recesji Grecji, a najszybszy wzrost cen występuje w Rumunii (4,4%) oraz Estonii (3,8%). Relatywnie wysoka inflacja ma miejsce w Wielkiej Brytanii, gdzie w marcu pozostała ona na poziomie 2,8%, a inflacja bazowa nawet podniosła się do 2,4%. W Stanach Zjednoczonych wzrost cen osłabł do 1,5%, a po wyłączeniu cen żywności i paliw do 1,9%.

Olbrzymie oczekiwania dotyczące światowego wzrostu gospodarczego na początku 2013 r. spowodowały, że rok rozpoczął się mocnym akcentem, przez co nastąpiło niemal identyczne odtworzenie sytuacji z poprzednich dwóch lat. Inwestorzy weszli do gry i w styczniu przyczynili się do podtrzymania kursów kluczowych towarów zależnych od wzrostu gospodarczego, takich jak ropa naftowa czy metale przemysłowe. Jednym z nieobecnych kluczowych czynników były niepokoje na tle geopolitycznym, które w poprzednich latach wywindowały ceny ropy do niemożliwych do utrzymania poziomów przed uruchomieniem istotnych korekt w drugich kwartałach 2011 i 2012 r.

Debata w sprawie Cypru uspokaja rynki mimo braku konkretów. Prezes Bundesbanku rozważa obniżenie stóp procentowych w Strefie Euro. Pojawiają się plotki o obniżeniu raitingu Niemiec i rosnące rentowności obligacji słoweńskich, a złotówka się umacnia.

Umowa spółki z o.o. może ograniczać możliwość zbycia udziału, jego części lub części ułamkowej. Czy ograniczenie to może polegać na wprowadzeniu wymogu wyrażenia zgody spółki na dokonanie zbycia posiadanych przez wspólnika udziałów?

Zwiększająca się awersja do ryzyka powodowała wczoraj dużą zmienność na rynkach akcyjnych i walutowych. Inwestorzy zdecydowanie wyprzedawali euro, a kupowali dolary amerykańskie. Mimo tego, kurs EUR/USD utrzymuje się powyżej psychologicznej bariery 1,30, a złoty w notowaniach do koszyka głównych walut jest bardzo stabilny.

Po wczorajszym silnym osłabieniu wspólnej waluty obecnie kurs EUR/USD znajduje się na poziomie 1,3050. Notowania polskiej waluty pozostają jednak bardzo stabilne. Kurs EUR/PLN cały czas znajduje się w wąskim przedziale wahań rozpoczętym jeszcze w zeszłym tygodniu. Obecnie kurs lekko zniżkuje do 4,11, natomiast USD/PLN do 3,15. Dziś uwaga skupi się na wyborze włoskiego prezydenta, głosowaniu nad pomocą dla Cypru w niemieckim parlamencie oraz danych o produkcji z Polski. Ponadto w USA rozpocznie się dwudniowy szczyt G20.

Inwestorzy powinni obniżyć swoje oczekiwania odnośnie stóp zwrotu z rynku akcji – w ciągu najbliższych lat na giełdach średnio nie będzie się dało zarobić więcej niż 5-6% rocznie. To oczywiście więcej, niż gdyby zainwestować w bezpieczne instrumenty. Co ma jednak zrobić ktoś, kto w ogóle nie chce pogodzić się z tak niskimi stopami zwrotu?

Dalsza przecena na rynku surowców (głównie miedzi) podczas handlu w Azji, plotki o obniżce ratingu dla Niemiec ze strony jednej z trzech dużych agencji, słabe wyniki spółek amerykańskich raportujących wczoraj po sesji oraz silne tąpnięcie na akcjach Apple nie dają nadziei na odbicie na rynkach w dniu dzisiejszym. Zwłaszcza, że publikowane dziś dane wydają relatywnie mało istotne, a kwartalne raporty informatycznych gigantów takich jak Google i Microsoft pojawią się dopiero po sesji na Wall Street.

Skala spadku indeksów w ostatnich dniach robi spore wrażenie na inwestorach, choć pikują głównie spółki surowcowe. Po dynamicznej przecenie zawsze można liczyć na odbicie.

Za nami bardzo ciężka sesja. Mimo dnia wolnego we wtorek i chwilowego uspokojenia, w środę nasz rynek, podobnie jak rynki światowe pozostawał pod presją podaży. Powody do spadków są wciąż te same: obawy o kondycję gospodarczą Chin i przecena surowców. Niestety cały czas pojawiają się również nowe okoliczności.

Poranny handel na rynku złotego przynosi próbę kontynuacji osłabienia polskiej waluty zapoczątkowanego podczas wczorajszej sesji amerykańskiej. Złoty wyceniany jest przez rynek następująco: 4,1143 PLN za euro, 3,1533 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,3647 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu spadły do poziomu 3,474% w przypadku obligacji 10-letnich.