Finanse i gospodarka

Plotki, jakoby Europejski Bank Centralny miał się pytać instytucji komercyjnych, czy są „przygotowane” na działanie w środowisku ujemnej stopy depozytowej, na powrót przywołały stare obawy rynku. Podgrzała je też wypowiedź Petera Praeta z ECB, który dał do zrozumienia, że w łonie banku centralnego rośnie temperatura dyskusji w kwestii wprowadzenia nowych rozwiązań.

Rynki finansowe za chwilę uświadomią sobie, że oczekiwania związane z możliwym ograniczeniem programu QE3 już w czerwcu nie są podparte mocnymi argumentami, co może doprowadzić do wyraźniejszej korekty dolara w nowym tygodniu.

Wśród inwestorów za oceanem od lat popularne jest value investing, czyli inwestowanie w wartość. Co to takiego i czy w obecnej chwili taka strategia może się sprawdzić?

Czwartkową sesję rozpoczęło mocne uderzenie. Nad ranem podano do wiadomości, że PKB Japonii w pierwszym kwartale wzrósł o 0.9%. Eksperci oczekiwali wartości nie wyższej niż 0.7%

W czwartek nastroje na rynkach towarowych były zróżnicowane. Indeks CRB zanotował spadek, lecz była to niewielka zniżka, zaledwie o 0,10%. Wprawdzie dolar nie umacniał się tak wyraźnie jak w poprzednich dniach, jednak jego wartość pozostała wysoka. US Dollar Index wczoraj zanotował symboliczny wzrost o 0,01% i zakończył sesję na poziomie 83,89 pkt.

Jeżeli z natury „gołębi” – jako jeden z pierwszych wzywał do wprowadzenia nielimitowanego programu QE3 – John Williams z oddziału FED w San Francisco stwierdził wczoraj wieczorem, że Rezerwa Federalna powinna ograniczyć program skupu aktywów jeszcze tego lata i zakończyć go w tym roku, to jest to już sygnał, że w łonie FED może dość do sporych „przegrupowań”. Wprawdzie Williams nie ma w tym roku prawa głosu w FOMC, ale może wpłynąć na swoich kolegów – dlatego warto będzie z większą uwagą przyglądać się wystąpieniom członków FED przed czerwcowym posiedzeniem. Zwłaszcza, że zdaniem wpływowego komentatora Wall Street Journal, Jona Hilsenratha, bank centralny nie ma powodów, aby obawiać się ryzyka deflacji w kontekście wczorajszych słabszych danych CPI.

Po serii słabszych danych makro i wypowiedziach członków Fed o ograniczeniu QE już latem, indeksy w USA straciły parę. Tego samego należy spodziewać się po rynkach europejskich.

Seria słabych danych zza oceanu tylko na chwilę wsparła złotego. Od rana eurodolar porusza się w trendzie spadkowym, a złoty nadal traci względem głównych walut. Dziś kolejne dane z amerykańskiej gospodarki.

„Wydaje się, że niektórzy producenci po prostu stracili kontakt z rzeczywistością, a na rynek i graczy patrzą z perspektywy cyfr i Excela. Takie działania napędzają piractwo, zamiast z nim walczyć” – mówi Marcin Iwiński. Ze współtwórcą legendarnego CD Projektu rozmawiamy o prozie Sapkowskiego, przyszłości polskich gier, wiedźmińskich puzzlach oraz o wyższości pecetów nad konsolami.

Nie ulega najmniejszej wątpliwości, iż zwrot w polityce monetarnej USA może być wydarzeniem roku na rynkach finansowych. W komunikacie po ostatnim posiedzeniu znalazło się zdanie, iż Komitet dopuszcza zmiany w programie skupu aktywów w zależności od sytuacji gospodarczej. Od tego czasu wypowiedzi poszczególnych członków sugerują, iż należy traktować to, jako oswajanie rynku z zacieśnieniem. Publikowane w tym tygodniu dane zdają się tego nie zmieniać. W tej sytuacji jutrzejsze wystąpienie Bena Bernanke może być obowiązkowym punktem weekendu dla inwestorów.

Po wczorajszej nieco podwyższonej zmienności, eurodolar ostatecznie powrócił w okolice minimów z tego tygodnia i obecnie notowany jest na 1,2865. Złoty, który w tym tygodniu jest najsłabszą walutą naszego regionu nad ranem stabilizuje się przy poziomie 4,1850 w stosunku do euro oraz 3,2620 w stosunku do dolara. Dziś jedynym odczytem, który może przykuć uwagę będzie indeks nastrojów konsumentów Uniwersytetu Michigan (15:55).

Na tym świecie pewne są tylko śmierć i podatki, mawiał Benjamin Franklin. Był w błędzie. O ile bowiem śmierć jest, jak na razie, rzeczywiście pewna, o tyle podatki niekoniecznie. Słynny polityk najwyraźniej nie znał pojęcia optymalizacji: wszak era nowożytnych (czytaj: rozbudowanych, skomplikowanych i często niezrozumiałych) systemów finansowych i podatkowych dopiero się wówczas rozpoczynała.

Piątkowy, poranny handel na rynku złotego przynosi lekkie osłabienie polskiej waluty w ramach wczorajszej zmienności. Złoty wyceniany jest przez rynek następująco: 4,1835 PLN za euro, 3,2545 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,3633 PLN względem franka szwajcarskiego. Rentowności polskiego długu w przypadku obligacji 10-letnich wzrosły do 3,311%, jednak zamkniecie wypadło na 3,257%.

Ministerstwu Finansów udało się sprzedać obligacje za ponad 5,5 mld zł mimo korekty na całym świecie.

Okres świetności kantory mają za sobą, czeka je raczej los cinkciarzy. – Złote lata dawno za nami – żali się Jolanta Żurek, która pracowała w pierwszym kantorze w Polsce.