Jakub Demiańczuk

Po „Czarownika i białego węża” pewnie z ciekawością sięgną miłośnicy baśniowego kina Wschodu. Od razu należy się im ostrzeżenie: nie spodziewajcie się niczego na poziomie zbliżonym do „Przyczajonego tygrysa, ukrytego smoka” ani nawet trylogii „Chińska opowieści o duchach”, choć reżyserem filmu jest jej twórca Tony Ching Siu-tung. „Czarownik...” oferuje jednak estetyczne doznania z przeciwnego bieguna.

Kolejna animacja, której główny bohater wbrew przeciwnościom losu postanawia spełnić swoje najskrytsze marzenia. Tym razem mamy jednak do czynienia z przypadkiem ekstremalnym – tytułowy Turbo to bowiem ślimak (wolniejszy od toczącego się pomidora), który pragnie wziąć udział w wyścigu samochodowym.

Stephen King twierdzi w przedmowie, że od dawna myślał o tym, co stało się z Dannym Torrance’em, chłopcem z „Lśnienia”. Jeśli i wy zadawaliście sobie to pytanie, macie okazję się przekonać: „Doktor Sen” wyjaśnia wszystko.

Niestety nawet Vera Farmiga i Andy Garcia „Dniu w Middleton” nie pomogli: wyraźnie źle czują się w niedopasowanych, sztampowych rolach, jeszcze gorzej wygłaszając drętwe dialogi.

Jak każdy Amerykanin mam w pamięci atak na WTC, więc zdaję sobie sprawę z tego, że nasze bezpieczeństwo wymaga poświęceń – mówi Jeffery Deaver, autor thrillera „Pokój straceń”

Wbrew pozorom coś się w sztandarowym cyklu autora „Kolekcjonera kości” zmieniło. Nieznacznie, ale zawsze. „Pokój straceń” to bowiem thriller polityczny.

Dystrybutor sprzedaje film „Jesteśmy tym, co jemy” jako brutalne kino grozy, tymczasem film Jorge Michela Graua jest w równym stopniu horrorem, co dramatem obyczajowym.