Król: Nonsens koalicji

Zacznijmy od problemu nękającego demokracje w XX w., czyli od problemu koalicji rządowych. Nie jest to, oczywiście, tylko polski problem, ale pozostańmy przy III Rzeczypospolitej. Najpierw były koalicje rzekomo postsolidarnościowe, które spierały się od 1990 r. w sposób kompromitujący i doprowadziły w końcu, prawda, że półprzypadkiem, komunistów do władzy. Potem była i jest koalicja PO i PSL, która tylko na pozór jest korzystna dla Platformy Obywatelskiej. Okazała to pierwsza tura wyborów prezydenckich, którą z głosami PSL Bronisław Komorowski by wygrał, a stało się tak, że PSL postawiło na własnego niemądrego kandydata, który głosów nie zdobył, a wstydu narobił. Musimy jednak pamiętać o większej cenie, jaką PO płaci za tę koalicję. To przede wszystkim doprawdy skandaliczna sprawa KRUS, ale także idiotyczna presja w sprawie „polskiej ziemi”. Czemuż nie sprzedawać ziemi ludziom z zagranicy pod warunkiem, że będą płacili podatki w Polsce? I jeszcze nieuniknione, przy tradycji i strukturze PSL, liczne przypadki lokalnych klik. Koalicja ta jest dla PO zarówno niezbędna, jak i kosztowna.

Rządy koalicyjne, i to w układach, i kombinacjach, jakich się nie da przewidzieć, stanowią często swoiste oszustwo wobec wyborców. Powstaje koalicyjny rząd złożony z tych, na których głosowaliśmy, i tych, którzy nie cierpimy. My nie mamy na to żadnego wpływu, nawet tak minimalnego jak głos oddany w wyborach. A możliwości wzajemnego szantażu w rządach koalicyjnych są kolosalne i często to mali szantażują dużych, co jest po prostu sprzeczne z naturą.