Dobre, domowe kino na wolny wieczór

Powrót po latach do „Anny Kareniny”, jednego z najważniejszych tytułów w dorobku Grety Garbo, był obarczony ryzykiem rozczarowania. Zmieniło się kino, myślenie o sztuce filmowej, ale aktorstwo Garbo wciąż zachwyca. W najsławniejszej adaptacji powieści Tołstoja w reżyserii Clarence’a Browna Garbo zagrała oczywiście tytułową krasawicę, żonę rosyjskiego arystokraty, do nieprzytomności zakochaną w młodym oficerze (Fredric March). Aktorsko jest wręcz brawurowa, świadoma raczkujących wówczas stricte filmowych środków wyrazu. Garbo jako pierwsza pokazała, że grając heroinę, można oddać największe namiętności za pośrednictwem skupienia i ciszy, niekoniecznie zaś gimnastycznych lansad i słownych werbli. To był szczyt jej filmowej kariery. W kolejnych latach zagrała jeszcze Damę Kameliową, następne Panią Walewską, Ninoczkę... Po czym zamilkła na zawsze. Pozostał mit. Nic mu nie grozi.