Soundtrack "Django Unchained" - recenzja

 Słuchanie muzyki, którą wybiera do swoich filmów, jest trochę jak ich oglądanie. Wchodzisz w konwencję, w grę Tarantino, pełną nawiązań, odniesień, humoru, dystansu. Z każdym odsłuchem odkrywasz nowe smaczki. To jeden z niewielu twórców, który potrafi wymieszać gatunki tak, żeby się nie gryzły. Na soundtrackach czuć, że tworząc ją, przeglądał swoją szafkę z płytami. Sięgał do różnych półek, artystów, klimatów. Jakbyśmy zaglądali do osobistej szafy grającej Tarantino. Bawi się, dobierając numery, i jak sam mówi w wywiadach, to dla niego nie tylko ważna, lecz także dająca dużo satysfakcji część pracy nad filmem. Na soundtracku „Django” Tarantino idzie z grubsza przetartym przez siebie szlakiem: miks stylów, lekko zakurzonych imało znanych artystów z legendami i wciąż gorącymi nazwiskami, awe wszystko wmieszane dialogi z filmu. Na płycie usłyszeć można Jamiego Foxxa, Christopha Waltza, Dona Johnsona czy Samuela L. Jacksona. Zwróćcie uwagę, jak różnymi akcentami się posługują! Nowością są piosenki napisane specjalnie do jego produkcji. Tarantino do zmiany swojej zasady przekonał wokalista i kompozytor soul, r’n’b John Legend. Przygotował dla niego (wraz z odpowiedzialnym m.in. za sukcesy Adele Paulem Epworthem), zresztą dokonały, numer „Who Did That To You”. Swój kawałek dorzucił na soundtrack również Jamie Foxx. Do „100 Black Coffins” nie tylko napisał słowa, lecz także muzykę. W numerze rapuje Rick Ross. Na płycie „Django” nie brakuje też legendy rapu 2Paca. W „Unchained (The Payback / Untouchable)” jego głos został wymieszany ze śpiewem samego Jamesa Browna. Pojawia się poza tym RZA, który pracował już z Tarantino przy „Kill Bill”.