Zastanawiam się, co by się stało, gdyby mnie jako pisarza zastały czasy stalinowskie. I z ręką na sercu: nie wiem – mówi Eustachy Rylski. Właśnie ukazała się jego nowa powieść „Obok Julii”.
Dlaczego pana wybór padł akurat na rok 1963?
Bo to powrót do młodości. Kiedy zacząłem myśleć o tym jednym dniu w połowie 1963 roku, przyszedł mi do głowy upał, nieprawdopodobnie długie lato, wyjątkowe. Optimum możliwości fizycznych – miałem wtedy skończone 18 lat. I to się już nigdy nie powtórzyło, taka lojalność organizmu, jakby to lato wytopiło ze mnie wszystkie toksyny, choroby, niedoskonałości.Do tego romanse z dziewczynami. A przede wszystkim Hemingway. Czytaliśmy go namiętnie.On bardzo korespondował z tym latem, z moją pracą w bazie transportowej, z moimi kumplami, z którymi tworzyliśmy krąg zagorzałych sympatyków tego pisarza. I muszę panu powiedzieć, że kiedy teraz, na starość, wracam do jego książek, to mocno się zastanawiam, dlaczego był dla mnie taki ważny. I sądzę, że on miał jedną niezwykłą cechę: niesłychanie zaostrzał apetyt na życie, umiejąc przecież pisać jedynie o śmierci ludzi i zwierząt.To nas chyba wtedy rajcowało, właśnie ten apetyt na życie, na przygody. Gadanie o tym, że istniał swego rodzaju Hemingwayowski kodeks honorowy, mitologia męskości, rycerskości, zobowiązania wobec sprawy czy narodu, to pustosłowie – on się obsesyjnie interesował tylko jedną rzeczą: poszukiwaniem przyjemności. Wszystko to były przyjemności: polowania, kobiety,wojny. „Obok Julii” też traktuje o przyjemnościach, oczywiście na miarę zapyziałej sudeckiej kotliny.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.