TEZA: Stopień związania planu miejscowego ustaleniami studium zależy m.in. od szczegółowości zapisów tego studium. Jest możliwość uchwalenia planu dopiero po stwierdzeniu jego zgodności z ustaleniami studium. Wymóg zgodności planu zagospodarowania ze studium jest bezwarunkowy.
STAN FAKTYCZNY: 4 marca 2009 r. rada miejska podjęła uchwałę w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części miasta. Z ustaleń dokonanych przez wojewodę wynika, iż przedmiotowy plan został uchwalony z naruszeniem zasad sporządzania aktu planistycznego, wynikających z przepisów ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80, poz. 717 ze zm.).
Z UZASADNIENIA: W przepisach ustanowiono dwa akty planowania lokalnego w gminie: studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego oraz miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Studium jest aktem wewnętrznie obowiązującym w gminie zawierającym diagnozę zagospodarowania przestrzennego oraz określającym politykę przestrzenną gminy i lokalne zasady zagospodarowania. Realizacja ustaleń studium następuje poprzez uchwalenie planów miejscowych, jako aktów prawa miejscowego. Jak wynika z art. 9 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustalenia studium wiążą organy gminy przy sporządzaniu planów miejscowych. Należy zauważyć, iż stopień związania planu miejscowego ustaleniami studium zależy m.in. od szczegółowości zapisów studium. Niemniej jednak zasadą, wyrażoną w art. 20 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jest możliwość uchwalenia planu dopiero po stwierdzeniu jego zgodności z ustaleniami studium. Wymóg zgodności planu ze studium jest więc bezwarunkowy.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.