Jednostka samorządu terytorialnego w postępowaniu egzekucyjnym może pełnić rolę organu egzekucyjnego. Dozwolone jest to jednak tylko w przypadkach, gdy jednocześnie pobiera i ustala przysługujące jej należności. W pozostałych sytuacjach uprawniona jest do żądania wykonania obowiązku jako wierzyciel.
W myśl art. 5 par. 1 pkt 1 ustawy uprawniony do żądania wykonania w drodze egzekucji administracyjnej obowiązków jest w odniesieniu do obowiązków wynikających z decyzji lub postanowień organów administracji rządowej i organów jednostek samorządu terytorialnego – właściwy do orzekania organ I instancji. Przepis ten formułuje zasadę, jakie podmioty będą wierzycielami w egzekucji administracyjnej.
Powstanie obowiązku
Egzekwowane obowiązki określane są najczęściej w indywidualnych aktach administracyjnych (decyzje lub postanowienia). Zdarza się jednak, że przepisy prawa dla określania aktu używają określeń innych niż decyzja czy postanowienie (np. mówią o uchwałach, wezwaniach, orzeczeniach). Dla przykładu można podać art. 211 ustawy z 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony (t.j. Dz.U. z 2004 r. nr 241, poz. 2416 ze zm.), który używa sformułowania wezwania wójta lub burmistrza do wykonania świadczeń, którym nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. Należy przyjąć, że akty zawierające rozstrzygnięcia indywidualne, wydawane na podstawie prawa powszechnie obwiązującego, podlegają egzekucji administracyjnej, mimo że nie noszą nazwy decyzji czy postanowień.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.