W prokuraturze wciąż brakuje polityki przełamywania barier w zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Pomogłyby wytyczne w tym zakresie, ale ich nie ma.
Osób niepełnosprawnych w prokuraturze jest jak na lekarstwo. Jedni mówią, że wszystko przez bezduszne przepisy, które wymagają, aby prokuratorem była osoba zdolna do pełnienia obowiązków – a to zależy od orzeczenia lekarza medycyny pracy. Inni – że to umywanie rąk, a brakuje raczej dobrej woli.
Świat barier
Nawet Prokuratura Generalna nie zna skali problemu. Nie zbiera takich danych w podległych jej jednostkach.
– – informuje Mateusz Martyniuk, rzecznik prasowy Prokuratury Generalnej.
Przypomina, że pracownicy, którzy mają orzeczoną niepełnosprawność, ale lekarz pozytywnie ocenił ich zdolność do wykonywania obowiązków służbowych, nie muszą informować pracodawcy o dysfunkcjach.
Sama Prokuratura Generalna zatrudnia trzy osoby niepełnosprawne i tylko na stanowiskach urzędniczych. Nie osiąga wymaganego wskaźnika zatrudnienia takich osób, który wynosi 6 proc. Płaci więc systematycznie na PFRON ok. 120 tys. zł.
–– wskazuje rzecznik prasowy PG Mateusz Martyniuk.
Wszystkie prokuratury płacą na PFRON z tytułu niezatrudniania wystarczającej liczby osób z dysfunkcjami na stanowiskach urzędniczych (bo wskaźnik nie dotyczy prokuratorów i asesorów).
– – przekonuje rzecznik PG.
Lekarz czy prokuratura
Prokuratorska centrala tłumaczy, że o dopuszczeniu prokuratorów ze stwierdzoną niepełnosprawnością do wykonywania obowiązków decyduje lekarz medycyny pracy, a nie przełożeni.
– – tłumaczy Jacek Skała, szef Związku Zawodowego Prokuratorów i Pracowników Prokuratury.
Stanowisko Aleksandra Herzoga, przewodniczącego ówczesnej Rady Prokuratorów przy prokuratorze generalnym (odpowiednik dzisiejszej Krajowej Rady Prokuratury), z lipca 2010 r. wskazuje, że nie można dostosowywać zakresu obowiązków prokuratora i asesora do potrzeb i sytuacji osoby niepełnosprawnej. Dlatego o ile niektóre rodzaje dysfunkcji nie wykluczają pracy w tej służbie (np. prokurator bez jednej ręki), o tyle trudno sobie wyobrazić wykonywanie takiego zawodu przez osobę niewidomą, niemą czy głuchą.
Także zatrudnienie osoby na wózku może uniemożliwiać wykonywanie jej niektórych obowiązków, np. oględzin zwłok.
Opinię wydano na kanwie sprawy zwolnionej z prokuratury asesor, która porusza się na wózku inwalidzkim. O jej przywrócenie do pracy walczył Związek Zawodowy Prokuratorów i Pracowników Prokuratury oraz Helsińska Fundacja Praw Człowieka. Bezskutecznie.
Sądy uznały, że pracodawca miał prawo ją zwolnić (wyrok Sądu Najwyższego z 12 kwietnia 2012 r., sygn. akt II PK 218/11/). Dziś zwolniona z prokuratury asesor wykonuje zawód radcy prawnego. Wpisana jest też na listę adwokatów.
Brak wytycznych
Niestety od czasu tamtej sprawy niewiele się zmieniło.
– – przypomina prok. Jacek Skała.
Jak mówi, lekarz orzecznik, oceniając jej zdolność do służby, stwierdził, że nie ma przeciwskazań, bo praca prokuratora jest pracą umysłową.
– – wskazuje Skała.
Jak mówi, za prokuratorem okręgowym murem stanęła ówczesna Prokuratura Krajowa i Rada Prokuratorów przy prokuratorze generalnym.
– – komentuje Skała.
Jego zdaniem prokurator generalny jako strażnik praworządności powinien wypracować wytyczne, swego rodzaju politykę sprzyjania zatrudnianiu osób z dysfunkcjami.
–– uważa Jacek Skała.
W podobnym tonie wypowiada się dr Dorota Pudzianowska, koordynatorka Programu „Artykuł 32” w Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka.
– – wytyka.
Jak dodaje, mamy z nią do czynienia nie tylko w razie np. zwolnienia z pracy z przyczyn związanych z dysfunkcją, lecz także w przypadku niestwarzania odpowiednich warunków zatrudnienia.
Prawnicy w RPO
O tym, że w kwestii zatrudniania takich osób chcieć znaczy móc najlepiej świadczy kazus biura rzecznika praw obywatelskich (BRPO). Kiedyś (do 2012 r.) musiało on dokonywać wpłat na PFRON za niezatrudnianie wystarczającej liczby osób z niepełnosprawnością. Dziś to historia. W biurze RPO pracuje ich 17, w tym w stopniu znacznym, umiarkowanym i lekkim. Są osoby niedowidzące, niesłyszące i niedosłyszące, z chorobami narządów mowy, chorobami endokrynologicznymi, układu krążenia i metabolicznymi, a także z upośledzeniem umysłowym oraz chorobami neurologicznymi związanymi ze znacznym upośledzeniem narządów ruchu. Wielu z nich to prawnicy.
–– podają przedstawiciele RPO.
Jak RPO ocenia obecny stan zatrudniania osób niepełnosprawnych?
– – wskazuje Anna Kabulska z BRPO.
W 2013 r. żadne z ministerstw nie przekroczyło nawet ustawowego minimum 6 proc. zatrudnionych.
RPO przypomina, że Polska jest zobowiązana do podejmowania szczególnych działań na rzecz zatrudniania osób z niepełnosprawnościami w sektorze publicznym.
– – wskazuje biuro RPO.
Zwraca też uwagę, że również Trybunał Konstytucyjny w orzeczeniu z 2014 r. uznał za zgodne z konstytucją przepisy ustawy – Kodeks wyborczy, które utrudniają, a w niektórych przypadkach uniemożliwiają, osobom z niepełnosprawnościami pełnienie funkcji wójta, burmistrza lub prezydenta miasta (sygn. akt K 51/12).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu