Nieoczekiwany skutek uchwalonej niedawno nowelizacji kodeksu karnego jest, w ocenie ministra sprawiedliwości, efektem błędów sędziów, a nie ustawodawcy. Zwalniają oni bowiem skazanych za niealimentację na podstawie samych sentencji wyroków, nie zaglądając nawet do uzasadnień.
Przypomnijmy: w zeszłym tygodniu napisaliśmy w DGP – za sędziowskim blogiem Sub Iudice – że art. 209 k.k. w wersji obowiązującej od 31 maja 2017 r. (Dz.U. z 2017 r. poz. 952) przyniesie skutek w postaci konieczności zwolnienia z zakładów karnych setek skazanych oraz zatarcia skazań tych, którzy otrzymali wyroki w zawieszeniu. Do niedawna karze – włącznie z pozbawieniem wolności – podlegał ten, kto uchylał się od wykonania (z mocy ustawy, orzeczenia sądowego lub umowy) obowiązku opieki przez niełożenie na utrzymanie osoby najbliższej lub innej osoby i przez to narażał ją na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych (tzw. niealimentacja). Ustawodawca postanowił tę regulację doprecyzować. Teraz art. 209 k.k. stanowi, że karze podlega ten, kto uchyla się od wykonania obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości orzeczeniem sądowym, ugodą zawartą przed sądem lub innym organem albo inną umową, jeżeli łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosi co najmniej trzy miesiące. Wykasowano więc z przepisu karalność wynikającą z obowiązku ustawowego. Tak więc tych, którzy zostali wyłącznie z tego względu ukarani – trzeba zwolnić z więzień, a wyroki zatrzeć.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.