recenzje

Polska jest ziemią pociętą starymi i nowymi granicami: etnicznymi, cywilizacyjnymi, klasowymi, światopoglądowymi. Twardoch te granice forsuje.

Pamiętacie film „Piękny umysł” z Russelem Crowe’em w roli genialnego Johna Nasha? Tam nadludzko uzdolniony ekonomista zrewolucjonizował swoją dziedzinę, kładąc podwaliny pod nowoczesną teorię gier. Wszystko to jednak były dziecięce igraszki w porównaniu z tym, czego dokonał bohater tej książki.

Wśród stłoczonych, wiktoriańskich domków San Francisco spacerują duchy cywilizacyjnych eksplozji i przewrotów

Economicus 2019, dziewiąta edycja konkursu dla najbardziej interesujących publikacji o gospodarce na naszym rynku wydawniczym, nabiera tempa. Oto tytuły nominowane w kategorii najlepsza książka ekonomiczna przełożona na język polski. Zwycięzcę poznamy 20 listopada podczas odbywającego się w Krakowie Open Eyes Economy Summit

Kwestionujcie autorytety!” – słyszymy w szkole, w pracy, w biznesie. Są wśród nas tacy, którzy biorą te nawoływania do serca. Potem żałują, bo spadają na nich razy: zwolnienie, ostracyzm, zaliczenie w poczet oszołomów. A gdy już system zrobi z buntownikami porządek pojawia się zdziwienie: dlaczego ludzie są tak potulni?

Ponad 3 mln sprzedanych egzemplarzy robi wrażenie. Zwłaszcza jeśli rzecz dotyczy grubej książki pełnej ekonomicznych wykresów. Ale „Kapitał w XXI wieku” Thomasa Piketty’ego, po raz pierwszy opublikowany w 2013 r., miał niepodważalną zaletę, która otworzyła mu drogę na listę bestsellerów. Czterdziestoparoletni profesor ekonomii z Paryża opowiedział tu coś, co inni tylko przeczuwali albo mieli na końcu języka, ale jakoś nie potrafili z siebie wykrztusić. A on potrafił.

 Różnorodność najłatwiej kocha się w teorii. Ale gdy przychodzi co do czego, nagle się okazuje, że ta różnorodność w praktyce jest zawsze zupełnie inna, niż to sobie wyobrażaliśmy. I tak się składa, że w prawdziwym życiu co rusz powstają monopole. Nie tylko gospodarcze, lecz również myślowe.

Czujesz, że ze współczesnym sportem jest coś nie tak? Wydaje ci się, że tylko z pozoru jest to ta sama masowa rozrywka, jaką była jeszcze 30 albo 40 lat temu? Ale, niestety, pod spodem doszło do zmian nieodwracalnych? Głowa do góry! Już nie musisz się wstydzić takiego rozumowania – bo nie jesteś sam. Są z tobą Jan Sowa i Krzysztof Wolański.

Ludzka pamięć jest dobra, ale krótka. „Niebo jest nasze”, reportaż historyczny amerykańskiego dziennikarza Brendana I. Koernera, opowiada o nieodległych przecież czasach – mowa tu o przełomie lat 60. i 70. zeszłego wieku – ale dla czytelnika ma walor elektryzującego archeologicznego odkrycia.