prawo pracy

Nawet jeżeli w danej firmie nikt nie zachoruje, nie oznacza to wcale, że pracodawca nie poniesie kosztów związanych z wypłatą pracownikom wynagrodzenia chorobowego. Będzie ono bowiem przysługiwało także zdrowemu pracownikowi, który zostanie poddany przymusowej kwarantannie. Oczywiście, jeżeli nieobecność podwładnego będzie się przedłużać, ciężar wypłaty świadczenia – zasiłku chorobowego – przejmie wówczas ZUS. Płatnik nie poniesie natomiast kosztów nieobecności pracowników mających dzieci do lat ośmiu, które pozostaną w domu, w związku z zamknięciem z powodu koronawirusa żłobków, przedszkoli i szkół. Opiekunom przysługuje zasiłek opiekuńczy od pierwszego dnia finansowany z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Obawy związane z koronawirusem powodują, że pracownicy oczekują od pracodawców podjęcia szczególnych działań w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy. Większą aktywność w tym obszarze zalecają również m.in. Państwowa Inspekcja Sanitarna oraz Światowa Organizacja Zdrowia.

Jednym z najistotniejszych zagadnień – zarówno dla pracodawców, jak i pracowników – jest obecnie kwestia mobilności. Ograniczenia w przemieszczaniu się osób wprowadzone przez wiele państw z pewnością pokrzyżowały niejedne, nie tylko urlopowe, plany. Wielu pracodawców zastanawia się, czy w takiej sytuacji mogą oni zablokować plany urlopowe pracowników z obawy przed narażeniem na zachorowanie pozostałych zatrudnionych i wymiernymi stratami spowodowanymi znaczącymi absencjami, a także jak w czasach COVID-19 podejść do tematu podróży służbowych.

Z dnia na dzień pojawiają się kolejne pytania i wątpliwości pracodawców związane z wirusem SARS-CoV-2 oraz stosowaniem środków prewencyjnych, w szczególności tych przewidzianych w nowej specustawie ws. koronawirusa (ustawie z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, Dz.U. poz. 374).

Niniejszy tekst będzie przykładem opisanej przez Davida Graebera pracy bez sensu. Bez sensu jest to, że ten tekst piszę, czyli pracuję. Bez sensu będzie praca redaktorów gazety, jeśli tekst zostanie wydrukowany. Bez sensu będzie czas, który czytelnicy poświęcą na jego czytanie. Ostatecznie jednak pojęcie sensu wyznaczają w jakimś zakresie nasze wybory oraz wierność zasadom. Dlatego pomimo prawdopodobnego bezsensu jednak ten tekst napiszę.

Prace w sprawie reformy nadzoru właścicielskiego już trwają. Pierwszy projekt dotyczący zmian w funkcjonowaniu rad nadzorczych poznamy w kwietniu - poinformował w czwartek na konferencji "Dobre prawo – silna gospodarka" wiceminister aktywów państwowych Janusz Kowalski.

Ustawa z 26 czerwca 1974 r. ‒ Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1040; ost.zm. Dz.U. z 2019 r. poz. 1495; dalej: k.p.) ma już kilkadziesiąt lat. Przez ten cały okres określał i nadal określa zasady współpracy pracodawców i pracowników. W praktyce nie byłoby to jednak możliwe bez olbrzymiego wkładu Sądu Najwyższego w interpretacje jego przepisów.

Przedstawiciele PE, Rady UE oraz wspierających je zachodnich krajów UE wnieśli w TSUE o odrzucenie skarg Polski i Węgier na przepisy dyrektywy o pracownikach delegowanych. Prawnicy z Warszawy i Budapesztu przekonywali, że regulacje naruszają swobodę świadczenia usług.

Należało lepiej wytłumaczyć ludziom cel podwyższenia wieku emerytalnego i dać im wybór, czy chcą dłużej pracować – powiedziała kandydatka KO na prezydenta Małgorzata Kidawa-Błońska, zaznaczając, że sama decyzja rządu PO-PSL była właściwa.

Ochrona przedemerytalna oznacza, że pracodawca nie może wypowiedzieć umowy o pracę, jeśli pracownikowi (w okresie trwania zatrudnienia) brakuje nie więcej niż 4 lata do osiągnięcia wieku emerytalnego. Ochrona tego typu nie działa jednak w każdych okolicznościach.