prawo pracy

Pracownik firmy produkcyjnej skaleczył się w trakcie obsługi jednej z maszyn. Rana nie była głęboka, a zatrudniony po krótkiej przerwie wrócił do wykonywania obowiązków. Nie zgłosił tego przełożonym. Świadkiem zdarzenia był kierownik zakładu pracy. Uznał, że skoro zatrudniony sam nie zgłosił zdarzenia, to pracodawca nie ma obowiązku przeprowadzać procedury powypadkowej. Czy postąpił prawidłowo?

Jeśli jedno z rodziców nie pracuje w stałych godzinach, drugi opiekun może nie otrzymać świadczenia na chore dziecko. Do odmowy wypłaty uprawniony jest nie tylko ZUS, lecz także pracodawca.

W naszej spółdzielni mieszkaniowej chcemy powołać dodatkowego członka zarządu. Byłby nim pracownik, kierownik jednego z wydziałów, który pracuje w spółdzielni na etacie. Czy powołanie na takie stanowisko wiąże się z koniecznością podpisania odrębnej umowy i odrębnym obowiązkiem składkowym wobec ZUS z tego tytułu? Wiemy, że w spółkach handlowych sam akt powołania bez istnienia umowy umożliwia pominięcie składek ZUS.

PIP sprawdzi w całym kraju, czy pracodawcy respektują zakaz pracy w święta oraz prawidłowo korzystają z wyjątku od niego. To największa taka akcja od kilku lat.

Akurat w tych systemach problem wliczania delegacji do czasu pracy dodatkowo się komplikuje. W każdym z nich nasuwa się więcej niż jedno rozwiązanie, a przepisy nie dają żadnej podpowiedzi.

Spółki węglowe szykują jesienią nowe układy zbiorowe. Wynagrodzenia pracowników mają być prostsze, a pensje powiązane z wynikami finansowymi kopalni – wynika z informacji DGP.

Jednym z obowiązków pracownika jest dbałość o dobro zakładu pracy. Naruszy ten obowiązek, jeśli podejmie działalność konkurencyjną w stosunku do swojego pracodawcy bez jego zgody. Brak klauzuli o zakazie konkurencji nie uprawnia jeszcze pracownika do podjęcia i prowadzenia działalności konkurencyjnej wobec aktualnego pracodawcy. Jeśli dochodzi do zawarcia umowy o zakazie konkurencji, to może ona zostać potraktowana jako konkretyzacja ogólnego obowiązku dbałości o dobro zakładu pracy.

Pracodawca nie może przerzucać na pracownika odpowiedzialności za złą organizację pracy. Nie może też żądać od niego bezzasadnych deklaracji – orzekł Sąd Najwyższy.

Coroczny, nieprzerwany i płatny urlop wypoczynkowy przysługuje każdej osobie zatrudnionej na podstawie umowy o pracę, jednak jego długość zależy od stażu pracy i rodzaju kontraktu.

Nie warto ślepo ufać systemom rejestracji czasu pracy, które stosuje większość firm, bo jak pokazuje praktyka, często ustalają odpoczynek tygodniowy nie na każde 7 dni, liczone od początku angażu, jak każą przepisy unijne, ale sztywno, na każdy tydzień, liczony od początku okresu rozliczeniowego wspólnego dla wszystkich pracowników. Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej nie ma wątpliwości: taka praktyka jest nieprawidłowa.

Sąd oddalił skierowany przeciwko mnie pozew o odszkodowanie za nielegalne rozwiązanie umowy o pracę w trybie natychmiastowym. Uznał mianowicie, że został on wniesiony po terminie. Były pracownik tłumaczył, że przekroczenie czasu na złożenie odwołania było podyktowane złym stanem jego zdrowia. Mianowicie po otrzymaniu „wilczego biletu” zemdlał, a w szpitalu, gdzie przebywał przez 14 dni (czyli w okresie, w którym należało wystąpić z odwołaniem), rozpoznano u niego schyłkową niewydolność nerek. Na poparcie swojego stanowiska przedłożył dokumentację lekarską. Sąd rejonowy na jej podstawie stwierdził, że omdlenie było skutkiem niewydolności nerek i nie miało żadnego związku z moim oświadczeniem o zakończeniu z nim współpracy w trybie pilnym. Według sądu były podwładny w żaden sposób nie wykazał, że choroba i hospitalizacja wykluczały wniesienie przez niego pozwu we właściwym terminie. Były pracownik złożył apelację, w której zarzucił sądowi, że ten wszedł w rolę biegłego lekarza nefrologa, do czego nie był uprawniony. Czy jego pogląd jest zasadny – pyta pan Lucjan.