PRAWO NA CO DZIEŃ

Prowadzę niewielki branżowy portal internetowy, którego zasadą jest, że każdy może przysłać tekst i zdjęcia, jednak publikacja poprzedzona jest opracowaniem redakcyjnym. Do redakcji przychodzi wiele e-maili, są także telefony z prośbą o kontakt do autorów. Nie udostępniamy tych kontaktów bez pytania właścicieli o zgodę, ale zajmuje nam to mnóstwo czasu.

Pani Katarzyna dobiega czterdziestki, ma dwoje dzieci. Do niedawna miała poukładane życie i męża, teraz jednak on poznał młodszą, zakochał się, spodziewa się z nią dziecka. Żąda rozwodu, jak najszybciej i bez orzekania o winie. Argumentuje, że to przyspieszy sprawę w sądzie, nie będzie konieczności składania aż tylu zeznań, powoływania świadków. – Zastanawiam się nad takim rozwiązaniem, ale czy rozwód bez orzekania o winie nie pociągnie konsekwencji, jakich dziś nie potrafię przewidzieć? – pyta kobieta.

Od 20 lat pracuję jako nauczycielka na pełen etat. Jednocześnie od 10 lat jestem zatrudniona w wyższej uczelni, gdzie moje pensum wynosi zaledwie 120 godzin rocznie – mówi pani Maria. – Od pewnego czasu cierpię na poważne dolegliwości neurologiczne i ortopedyczne, które utrudniają mi funkcjonowanie w zawodzie: nie jestem w stanie pisać na tablicy ani sprawdzać prac domowych. Zalecono mi od września roczny urlop dla poratowania zdrowia. Mam jednak problem. Wzięłam kredyt na zakup mieszkania. Boję się, że gdybym na rok zrezygnowała również z zajęć na uczelni, to potem mogę już tej pracy nie dostać, a poza tym nie będę w stanie go spłacać. Ze względu na inną specyfikę i dużo niższe pensum zajęcia na uczelni są dla mnie znacznie mniej obciążające. Nie wiem jednak, czy korzystając z urlopu zdrowotnego w szkole, mogę kontynuować pracę na uczelni? – martwi się czytelniczka.

Pan Franciszek jest funkcjonariuszem Służby Więziennej. – Co roku musimy składać oświadczenie majątkowe. Od niedawna żąda się od nas dodatkowo także wykazu dochodów małżonka. Mam jednak wątpliwości, czy faktycznie musimy podawać takie dane – pyta nasz czytelnik.

Pani Franciszka w towarzystwie koleżanki jechała wieczorem tramwajem. – Byłyśmy elegancko ubrane, bo wybierałyśmy do teatru – opowiada czytelniczka. – W pewnym momencie motorniczy, który właśnie rozmawiał przez telefon komórkowy, ostro zahamował. Przewróciłam się tak nieszczęśliwie, że złamałam rękę.

Pani Beata jest właścicielką wyodrębnionego mieszkania i wraz z pozostałymi współwłaścicielami tworzy wspólnotę mieszkaniową. Budynek ma cztery piętra i osiem mieszkań, a zarząd, który kieruje sprawami wspólnoty, chce nadbudować strych i dodać piąte piętro. Osoby zamieszkałe na ostatniej kondygnacji sprzeciwiają się temu w obawie, że ich mieszkania ulegną zniszczeniu podczas remontu. Czy zarząd może taką decyzję podjąć bez zgody właścicieli mieszkań – pyta pani Beata.

Jestem czytelniczką dzielnicowej biblioteki publicznej. Ostatnio dostałam list z firmy windykacyjnej z informacją, że muszę zapłacić za niezwróconą książkę, bo w przeciwnym razie podejmą stosowne działania w celu przymusowego wyegzekwowania należności.

Przez naszą miejscowość przebiega droga powiatowa. Nie jest bardzo szeroka, ale przelotowa. I choć obowiązuje na niej ograniczenie prędkości do 50 km na godzinę, to kierowcy nie przejmują się nim wcale. Tymczasem dzieci przechodzą przez jezdnię do szkoły, dorośli do pracy, do sklepu. Jest naprawdę niebezpiecznie. A skoro ograniczenie prędkości nie skutkuje, to może poskutkowałby radar? – zastanawia się pan Tadeusz. – Gdyby tak jeden pirat drogowy i drugi dostali mandat, zapamiętaliby może, że należy jechać wolniej. Przetrzepanie kieszeni jest najskuteczniejszym spowalniaczem. Tylko jak spowodować, by radar w naszej miejscowości stanął? – pyta czytelnik.

Pani Zuzanna owdowiała. Jest jedyną spadkobierczynią zmarłego męża, który oprócz niewielkiego majątku pozostawił, jak się okazało, również długi. – Wkrótce po pogrzebie przyszło wezwanie z banku do jednorazowej spłaty kredytu, który zaciągnął mąż i którego nie zdążył spłacić przed śmiercią – pisze pani Zuzanna. Między małżonkami istniała wspólność majątkowa. Nie zawierali intercyzy. – Dlaczego bank nie umorzył niezapłaconej części kredytu, skoro kredytobiorca, czyli mój mąż, nie żyje? – zastanawia się czytelniczka. – Czy muszę oddać pieniądze, mimo że nie wyrażałam zgody na zadłużenie się przez męża? – pyta.

Zwróciłem się do ZUS o powtórne przeliczenie emerytury i jej podwyższenie – opowiada pan Leonard. – Spotkałem się z odmową, choć wielu znajomych dostało podwyżki po przeliczeniu. Ja przepracowałem 37 lat składkowych i przeszedłem na emeryturę 1 września 2005 r. Później jeszcze pracowałem na podstawie umowy zlecenia przez kolejne 6 miesięcy, to znaczy do końca lutego 2006 r. ZUS twierdzi, że to nie jest wystarczający powód, by przeliczyć moją emeryturę, ponieważ urodziłem się w 1948 r. Dlaczego? – pyta zmartwiony emeryt.

Pani Anna rozpoczęła już sezon rowerowy. - Podczas ostatniego porywu wiosny wybrałam się na wycieczkę. Zwykle jeżdżę do lasu, ale wtedy było tam jeszcze mnóstwo błota – pisze czytelniczka. – Kręciłam się po małych uliczkach, ścieżkach rowerowych, chodnikach. Kiedy wracałam do domu, wjechałam pod prąd w niedużą osiedlową ulicę jednokierunkową i ktoś zwrócił mi uwagę, że kodeks drogowy też mnie obowiązuje. Uważam, że to przesada – twierdzi czytelniczka.