pracodawca

Pracownik zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy zachorował w styczniu 2020 r. (pięć dni). Poprzednie zwolnienie lekarskie i zasiłek chorobowy były w listopadzie 2019 r. Wówczas podstawa wymiaru tego zasiłku wynosiła 1797,71 zł (po odliczeniu składek), lecz bez dodatku służbowego, który wynosi 250 zł i nie jest pomniejszany za okresy niezdolności do pracy z powodu choroby zgodnie z zapisami regulaminu wynagradzania. Od 1 stycznia 2020 r. wzrosła minimalna podstawa wymiaru zasiłków, ale ze względu na to, że od ostatniego okresu choroby nie minęły pełne trzy miesiące, podstawy nie ustala się na nowo. Jaką więc przyjąć podstawę wynagrodzenia chorobowego za styczeń 2020 r.? Od 1 stycznia 2020 r. wynagrodzenie zostało podniesione do 2350 zł.

Nasza spółka prowadzi inwestycje budowlane. Kierownik budowy opuścił stanowisko pracy, a wskutek jego nieobecności doszło do wadliwego wykonania fragmentu ściany. Zamierzam jako prokurent obciążyć go kwotą 10 tys. zł z tytułu koniecznych poprawek i potrącić ją z pensji. Pracownik zagroził, że to nie legalne, nie zgadza się na potrącenie i skieruje sprawę do sądu karnego. Czy grozi mi odpowiedzialność karna?

Pracodawcom zostały trzy tygodnie na zapewnienie odpowiednich warunków przechowywania dokumentacji pracowniczej osób, których zatrudnienie ustało przed 1 stycznia 2019 r. Tak wynika z przepisów przejściowych rozporządzenia ministra rodziny, pracy i polityki społecznej z 10 grudnia 2018 r. w sprawie dokumentacji pracowniczej (Dz.U. 2369).

Pracodawca nie jest płatnikiem zasiłków. W listopadzie 2019 r. wypłacił jednemu z pracowników, który chorował cały miesiąc, wynagrodzenie chorobowe w wysokości 80 proc. za 30 dni, a powinien za 25 dni. Za pozostałe 5 dni przysługiwał już zasiłek chorobowy 80 proc. Pracownik otrzymuje wynagrodzenie stałe w kwocie 2800 zł brutto, ma stosowane zwykłe koszty uzysku i prawo do ulgi zmniejszającej zaliczkę na podatek. Jak skorygować rozliczenie na liście płac i dokumenty ZUS?