PIK PRAWO PRACY

Dziś zaczynają obowiązywać nowe przepisy prawa unijnego regulujące zasady delegowania pracowników do innych państw członkowskich. Wprowadza je tzw. dyrektywa rewizyjna 2018/957 (Dz.Urz. UE z 2018 r. L 173, s. 16). Większość państw członkowskich (i to nawet tych, które transponowały dyrektywę do swojego prawa wewnętrznego) nie jest na te zmiany jeszcze gotowa. A część znanych już przepisów wydaje się sprzeczna z zamierzeniami unijnego prawodawcy. Przedsiębiorcom delegującym sprawy nie ułatwia również Komisja Europejska, która w wydanych przez siebie poradnikach nie odniosła się do najważniejszych kwestii spornych. W praktyce nie pomógł również rzecznik generalny Trybunału Sprawiedliwości UE, który opiniując w maju skargę Polski na najbardziej kontrowersyjne elementy nowych przepisów, zachował się bardziej jak polityk, a nie jak wytrawny prawnik-doradca trybunału.

Wokół przepisów, które od dziś mają zastosowanie we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej, narosło wiele wątpliwości. Warto je więc rozwiać, a przekłamania sprostować

Polskie przepisy nie mówią, jak delegowanym powinny być zwracane wydatki na żywność, noclegi i transport. A brak zasad w tym zakresie może być powodem zainteresowania organów kontrolnych

Nowe obowiązki dla pracodawców delegujących pracowników na terytorium Polski i więcej uprawnień PIP, w tym współpraca z innymi państwami UE w zwalczaniu nadużyć przy delegowaniu. To nowe przepisy, które wprowadza nowelizacja ustawy o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług oraz niektórych innych ustaw.

Zdaniem ekspertów obecnie mogą być wątpliwości co do tego, czy, kiedy i pod jakimi warunkami pracodawca może sprawdzać pracowników na obecność substancji psychoaktywnych. Nowe przepisy powinny je rozwiać, ale to spore wyzwanie dla ustawodawcy.

Zdaniem prawników należy zadbać o odpowiedni dobór pracowników do objęcia trybem stacjonarnym i elektronicznym. Trzeba też brać pod uwagę, że home office ma teraz na celu przeciwdziałanie COVID-19.

Niezgodne z unijnym prawem jest uprzywilejowane traktowanie jednej grupy pracowników niepełnosprawnych kosztem innej – wynika z opinii rzecznika generalnego TSUE w związku z pytaniem prejudycjalnym złożonym przez Sąd Okręgowy w Krakowie.

Wyłączenie prawa do strajku dla większości personelu PAŻP jest regulacją nadmierną. Tym bardziej że już teraz możliwe jest zabezpieczenie ciągłości działania tej służby. Związkowcy uważają, że to próba kneblowania ust niepokornym.