ochrona zdrowia

Dopuszczalne są odpłatności m.in. za badania diagnostyczne i porady lekarskie udzielone bez wymaganego skierowania. Publiczne placówki nie powinny natomiast domagać się pieniędzy za wyżywienie - mówi Dariusz Hajdukiewicz dyrektor Biura Polityki Zdrowotnej Urzędu Miasta Stołecznego Warszawa.

Publiczne szpitale w Polsce należą do wielu właścicieli. Swoje placówki mają samorządy lokalne na szczeblu powiatu, właścicielami tych szpitali są starostowie. Samorządy na szczeblu województwa też mają swoje, tymi rządzą marszałkowie. W większych miastach są szpitale miejskie, podległe prezydentom. Własną siecią dysponują poszczególne resorty, a więc Ministerstwo Spraw Wewnętrznych czy Ministerstwo Obrony Narodowej.

Agnieszka Pachciarz pozytywnie ocenia pierwszy miesiąc działania projektu eWUŚ. Według szefowej NFZ system weryfikacji ubezpieczonych został dobrze przygotowany i działa bez większych zastrzeżeń.

Co trzeci Polak zachoruje, a co czwarty umrze na raka. Niestety, wyniki leczenia nowotworów są w naszym kraju znacznie gorsze niż w Europie Zachodniej. Według ostatnio opublikowanych danych, średnio co drugi mieszkaniec Unii Europejskiej, u którego wykryto raka, może wyjść z tego obronna ręką. W Polsce zaledwie 38 procent przeżywa 5 lat od rozpoznania choroby.

Prywatne kliniki żerują na publicznych. Wybierają sobie najłatwiejszych i najtańszych w leczeniu pacjentów. Ciężej chorych odsyłają do placówek publicznych. Pierwsze mają zyski i noszą miano zaradnych. Drugie muszą się zadowolić długami i satysfakcją z dobrze wykonanej roboty.

Za dziewięć miesięcy zacznie obowiązywać dyrektywa transgraniczna umożliwiająca obywatelom UE swobodne leczenie w innych krajach członkowskich. Idea jest taka, że to pacjenci zdecydują, gdzie chcą wykonać np. badania. Polski rynek medyczny ma się otworzyć dla chorych z zagranicy, bo usługi naszych szpitali są dla nich konkurencyjne cenowo.

Rodzice dzieci oczekujących miesiącami na operację w Instytucie Matki i Dziecka zaalarmowali krajowego konsultanta w dziedzinie ortodoncji prof. Grażynę Śmiech-Słomkowską, że w placówce źle się dzieje. W sprawę włączyło się Ministerstwo Zdrowia. To był 2010 rok. Do dziś nic się nie zmieniło – dzieci czekają po pół roku na wizytę do specjalisty. Szybciej można zoperować malucha prywatnie, u tych samych lekarzy.

W ciągu najbliższych dwóch lat mają powstać elektroniczne rejestry medyczne, a za półtora roku instytucje medyczne będą miały obowiązek prowadzenia dokumentacji pacjentów wyłącznie w formie elektronicznej. Zdaniem Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych są to zmiany potrzebne i korzystne, ale budzące wiele wątpliwości w zakresie odpowiedniego przetwarzania i zabezpieczenia danych pacjentów. Dodatkowo od 1 sierpnia 2014 roku cała dokumentacja medyczna pacjentów będzie tworzona wyłącznie w wersji elektronicznej.

Każdy wojewódzki ubezpieczyciel będzie miał swojego prezesa i radę nadzorczą.