cieśnina Ormuz

Ceny ropy na światowych rynkach rosną we wtorek, zbliżając się do najwyższego poziomu od pięciu miesięcy. Inwestorzy obawiają się eskalacji napięć na Bliskim Wschodzie i analizują ryzyko kolejnych ataków Iranu na statki przepływające przez cieśninę Ormuz – informują maklerzy.

Blokada Ormuzu przyniosła znaczne straty krajom Zatoki Perskiej – głównie Iranowi i Katarowi, a także tym wszystkim (m.in. Europie), którzy są uzależnieni od importu strategicznych surowców. Mamy tu więc znów triumf twardej geografii nad wszelkimi kalkulacjami inspirowanymi przekonaniem, że świat jest jedną wielką i płaską wioską.

Ceny nie chcą spadać mimo najlepszego z punktu widzenia dostępności ropy czasu na światowych rynkach od wybuchu wojny w Iranie. Brak porozumienia USA-Iran jest interpretowany jako zapowiedź kolejnej eskalacji konfliktu.

Amerykańska administracja rozpoczęła operację odcinania reżimu w Teheranie od technologii i źródeł finansowania. Nie zdecydowała się jednak na nałożenie sankcji na Chiny, największego odbiorcę irańskiej ropy

Prezydent USA Donald Trump zapowiedział, że może ogłosić cieśninę Ormuz terytorium Stanów Zjednoczonych. Deklaracja padła w czasie gwałtownego zaostrzenia sporu z Iranem, ograniczenia ruchu statków i przygotowywania przez Waszyngton kolejnych uderzeń gospodarczych w Teheran. Stawką jest kontrola nad jednym z najważniejszych szlaków energetycznych świata.

Prezydent Stanów Zjednoczonych Donald Trump ogłosił, że amerykańska marynarka wojenna oczyściła cieśninę Ormuz z min i zapewniła jej żeglowność. Dane dotyczące ruchu statków pokazują jednak, że strategiczny szlak nadal nie działa normalnie. Iran uzależnia pełne otwarcie cieśniny od spełnienia żądań wobec Waszyngtonu.

Irański Korpus Strażników Rewolucji (IRGC) poinformował w poniedziałek rano o atakach na obiekty USA na Bliskim Wschodzie i eksplozjach tankowców w cieśninie Ormuz. IRGC ostrzegł, że akwen pozostanie strefą zagrożenia do czasu zakończenia operacji wojskowych USA. Eskalacja wywołała alarmy w Bahrajnie i Kuwejcie.

Odcięcie dużej części dostaw surowców energetycznych znad Zatoki Perskiej uczyniło z USA największego eksportera ropy naftowej i paliw na świecie. Daje to amerykańskiej administracji nowe narzędzie nacisku na swoich rywali i sojuszników.

We wpisie na platformie Truth Social Donald Trump zasugerował, że USA powinny być określane mianem „Strażnika cieśniny Ormuz”.

Największa od połowy czerwca eskalacja konfliktu między USA i Iranem tylko w umiarkowanym stopniu przełożyła się na wzrost cen surowców energetycznych. Nie przeszkodziła też w ustanowieniu kolejnego historycznego rekordu przez indeks WIG.

Donald Trump rozwiał wszelkie wątpliwości ws. żeglugi przez cieśninę Ormuz. W niedzielę prezydent USA udzielił wywiadów, w których zapewnił, że wbrew groźbom Iranu cieśnina Ormuz pozostaje otwarta dla statków handlowych. Jego zdaniem w sobotę Irańczycy „zgodzili się na układ”, a niedługo potem uderzyli na statki w Ormuzie.

Przywrócenie swobodnego tranzytu statków przez cieśninę Ormuz nie jest już warunkiem konicznym do utrzymania niskich cen surowca. Zwyżkę cen surowca zatrzymały również informacje o rekordowej produkcji ropy naftowej przez Zjednoczone Emiraty Arabskie

W czwartek przez strategiczny dla światowego rynku energii przesmyk przeprawiły się tylko pojedyncze tankowce. Eksperci sygnalizują, że eksport ropy i gazu z Zatoki Perskiej nie musi wrócić do stanu sprzed irańskiej blokady.

Obawy o drożyznę wynikającą z konfliktu między USA i Izraelem a Iranem zastąpiły kreślone przez ekspertów scenariusze wojny o udziały w rynku między producentami znad Zatoki Perskiej. Ceny ropy naftowej spadają za sprawą znaczącego ograniczenia zakupów przez Chiny, największego globalnego importera surowca.

W poniedziałek nad ranem zakończyła się pierwsza runda negocjacji między Stanami Zjednoczonymi a Iranem w szwajcarskim kurorcie Bürgenstock. Główne rezultaty mają na razie charakter techniczny.

Porozumienie amerykańsko-irańskie i przywrócenie, na jego mocy, dostaw z Zatoki Perskiej tylko pozornie oznacza koniec burzliwych czasów na rynkach paliw. Spokojowi zagrażać będą z jednej strony napięcia polityczne, a z drugiej – dynamika rynków