Rachunkowość i audyt

W praktyce to nie przepisy, lecz konkretne sytuacje sprawiają najwięcej kłopotów. Rozproszone środki trwałe, praca zdalna, czynny magazyn czy weryfikacja wartości niematerialnych to obszary, w których najczęściej pojawiają się błędy.

Dokonanie ostatecznej korekty ZFŚS, obowiązek sporządzenia spisu z natury, a także m.in. wpłata zaliczek podatkowych oraz składek do ZUS, czyli o jakich terminach podatnicy i biura rachunkowe muszą pamiętać w grudniu i na początku stycznia. Sprawdź, do czego się przygotować, o czym nie zapomnieć.

W poradach omawiamy kluczowe zasady odpowiedzialności materialnej pracowników: podział szkody przy winie nieumyślnej, granice odpowiedzialności za mienie powierzone, możliwość uwzględnienia utraconych korzyści oraz powstanie roszczenia regresowego wobec pracownika. Wszystkie zagadnienia przedstawiamy na podstawie k.p. i aktualnego orzecznictwa.

Jadwiga Szabat: Standard wprowadza porządek i jasność w obszarze, który od lat wywoływał najwięcej wątpliwości. Dla biur rachunkowych to narzędzie, które pomaga podejmować dobre i spójne decyzje.

Nowości prawne, obowiązki i uprawnienia, o których trzeba pamiętać w najbliższych tygodniach. Tradycyjnie, jak co miesiąc, przygotowaliśmy ściągawkę, którą biura rachunkowe mogą przekazać swoim klientom.

Kluczowe znaczenie ma zakres usług świadczonych przez księgowego, który w związku z wprowadzeniem obowiązkowego Krajowego Systemu e-Faktur oczywiście można na nowo określić w umowie. Obie strony muszą być jednak świadome konsekwencji przyjętych rozwiązań.

Przedsiębiorca (podatnik VAT czynny) prowadzi stację demontażu pojazdów. Nabywa on od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej pojazdy, na które wystawia zaświadczenie o demontażu pojazdu. Zdemontowane z pojazdu części, które są w dobrym stanie technicznym, przeznacza do dalszej odsprzedaży. Czy przedsiębiorca może stosować procedurę opodatkowania marży VAT przy sprzedaży używanych części pochodzących z pojazdów nabytych od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej?

X spółka z o.o. (podatnik VAT czynny) prowadzi księgarnie (wyłącznie na terenie Polski). W swojej ofercie ma towary opodatkowane według różnych stawek – w szczególności 23, 8 i 5 proc. Od listopada 2025 r. spółka zaczęła sprzedawać karty podarunkowe (bony). Klienci (którymi są osoby indywidualne, firmy i jednostki sektora finansów publicznych) mogą wymienić kupione bony na towary znajdujące się w ofercie spółki. X we własnym imieniu i na własny rachunek sprzedaje zarówno bony jednego przeznaczenia – tzw. SPV (w wariantach na towary według stawki: 23, 8 i 5 proc.), jak i bony różnego przeznaczenia – tzw. MPV. Spółka jest emitentem bonów, które są sprzedawane bezpośrednio klientom. Oczywiście karta podarunkowa przeważnie jest formą prezentu, dlatego często wykorzystuje ją osoba obdarowana, a nie osoba kupująca. 3 listopada 2025 r. spółka sprzedała pierwsze dwie karty podarunkowe, tj.: – bon jednego przeznaczenia o wartości nominalnej 100 zł (dotyczący produktów według stawki 23 proc.) – za 100 zł firmie Y;– bon różnego przeznaczenia o wartości nominalnej 100 zł – za 100 zł firmie Z. Tego samego dnia spółka otrzymała zapłatę za oba bony. Sprzedaż obu bonów została udokumentowana wyłącznie fakturami. Rokiem podatkowym spółki jest rok kalendarzowy, a właściwa dla niej jest stawka CIT w wysokości 19 proc. Spółka rozlicza VAT i zaliczki na CIT na zasadach ogólnych za okresy miesięczne. Pomiędzy X a nabywcami bonów nie zachodzą powiązania, o których mowa w art. 32 ust. 2 ustawy o VAT. Jak spółka powinna rozliczyć sprzedaż obu bonów na gruncie CIT i VAT?

Problem: Nasz klient rozważa wprowadzenie przekroju kalkulacyjnego kosztów i rozpoczęcie na niewielką skalę działalności produkcyjnej od przyszłego roku. Chcemy się do tego przygotować, ponieważ dotychczas nie obsługiwaliśmy jednostek, które prowadzą jednocześnie ewidencję kosztów w układzie rodzajowym i kalkulacyjnym. Jak powinien przebiegać prawidłowy mechanizm ustalania wyniku finansowego?

Sieć handlowa (Y spółka z o.o., podatnik VAT czynny) kupuje m.in. soki i napoje owocowe od wytwórni (X spółki z o.o., podatnika VAT czynnego). Od 1 września 2025 r. sieć handlowa świadczy na rzecz wytwórni usługi o charakterze marketingowym, m.in. usługi wsparcia sprzedaży oraz merchandisingowe (ekspozycji towarów na półce, zagospodarowania przestrzeni sprzedaży oraz promocji sprzedaży). Są one wynagradzane w formie premii pieniężnej ustalanej jako procent od wartości netto przychodów uzyskanych ze sprzedaży produktów wytwórni. Tak ustalone wynagrodzenie powiększane jest o kwotę należnego VAT. Usługi rozliczane są w miesięcznych okresach rozliczeniowych (za miesiąc kalendarzowy). Pierwszą fakturę na podstawie tej umowy, tj. za wrzesień 2025 r., sieć handlowa wystawiła 10 października 2025 r. na kwotę 3000 zł netto plus VAT (690 zł). Tego samego dnia wytwórnia otrzymała tę fakturę w formacie PDF, a zapłaciła za nią 16 października 2025 r. na rachunek bankowy sieci handlowej figurujący na białej liście podatników w mechanizmie podzielonej płatności i tego dnia kwota ta wpłynęła na rachunek spółki Y. Rokiem podatkowym obu spółek jest rok kalendarzowy, a VAT i zaliczki na CIT rozliczają one na zasadach ogólnych za okresy miesięczne. Dla obu spółek właściwa jest stawka CIT w wysokości 19 proc. Między siecią handlową a wytwórnią nie zachodzą powiązania, o których mowa w art. 32 ust. 2 ustawy o VAT. Jak obie spółki powinny rozliczyć usługi marketingowe na gruncie VAT i CIT?