Niepodpisany protokół nie jest informacją publiczną

Jedno ze stowarzyszeń zwróciło się do KRS o udostępnienie nagrań wideo (ewentualnie audio) ze spotkań zespołów rady z kandydatami do Sądu Najwyższego, które odbyły się 22 sierpnia 2018 r., a także protokołów z tych spotkań. W odpowiedzi organ poinformował, że czynności nie były nagrywane, a żądane dokumenty zostaną udostępnione, ale dopiero po ich podpisaniu przez pracownika biura KRS, który je sporządził, oraz przez przewodniczącego zespołu. Taka odpowiedź nie usatysfakcjonowała stowarzyszenia, które zarzuciło radzie bezczynność i skierowało sprawę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Ten jednak skargę oddalił (sygn. akt II SAB/Wa 614/18). Uzasadniając swoją decyzję, WSA podkreślił, że zarówno nagrania, jak i protokoły z posiedzeń KRS mają walor dokumentów urzędowych i stanowią informację publiczną. Jak jednak zauważył, wniosek o udostępnienie informacji publicznej musi dotyczyć określonego stanu, istniejącego na dzień udzielenia odpowiedzi, a nie zmierzać do inicjowania działań przez podmiot zobowiązany. „Informacją publiczną jest tylko informacja istniejąca i będąca w posiadaniu organu. Nie można zatem zarzucić bezczynności podmiotowi, który nie posiada żądanej informacji” – stwierdził WSA. Powołał się przy tym na zapisy regulaminu KRS, z których wynika, że z protokołem z posiedzenia zespołu mamy do czynienia po jego podpisaniu oraz załączeniu do niego stanowiska zespołu wraz z uzasadnieniem. A protokół, który nie został podpisany, jest wyłącznie jego projektem, a to oznacza, że nie stanowi on dokumentu urzędowego.