Gliński zmienia prawo autorskie: To nie system jest do naprawy

Cieszy to, że zaistniała możliwość zgłoszenia uwag przez wszystkich zainteresowanych oraz że doszło do ich opublikowania. Jest to posunięcie nieporównywalnie lepsze niż prowadzenie dyskusji w ograniczonych liczbowo i dobieranych według niejasnego klucza gremiach, z reguły nieprowadzącej do dających się określić rezultatów poza wywołaniem u uczestników przekonania, że „zaznaczyli swoją obecność”. To, że nikt tego następnie nie pamięta, a treść wypowiedzi albo nie jest odnotowywana wcale, albo tak skrótowo, że prawie nic z niej nie wynika, nikogo już specjalnie nie interesuje. Przyjęta przez ministerstwo procedura przewiduje wprawdzie spotkanie adresatów uwag ze zgłaszającymi je, jednak trudno przypisywać temu jakiekolwiek znaczenie i w istocie będzie to po prostu strata czasu. Co kto miał do powiedzenia, napisał, a w każdym razie mógł napisać, i co napisał, zostało publicznie udostępnione. Co z tego zostanie wykorzystane, czas pokaże.