Nawet jeśli sami nie są obywatelami kraju unijnego, mogą w pewnych warunkach skorzystać z uproszczonej procedury wizowej i szybciej rozpocząć pracę w Polsce. Nie oznacza to jednak automatycznie zwolnienia z konieczności uzyskania odpowiednich zezwoleń. Autorka artykułu jest Kinga Polewka-Włoch, radca prawny w kancelarii Paruch Chruściel Schiffter | Littler Global. Współpraca Ewa Sojak, konsultantka ds. imigracji w kancelarii Paruch Chruściel Schiffter | Littler Global.
Obywatele UE mogą swobodnie przemieszczać się, przebywać i podejmować pracę w krajach należących do Unii. Wielu z nich pozostaje w związkach małżeńskich lub innych relacjach rodzinnych z osobami, które nie mają takiego obywatelstwa, a co za tym idzie – nie korzystają z tych swobód. Swoboda przemieszczania się i przebywania obywateli Unii na terytorium państw członkowskich (z zastrzeżeniem ograniczeń i warunków ustanowionych w traktatach i w środkach przyjętych w celu ich wykonania) stanowi jedną z fundamentalnych, podstawowych swobód, wynikających wprost z prawa unijnego. Jednocześnie każdy z obywateli UE ma prawo ochrony i poszanowania jego życia rodzinnego. Aby pogodzić te dwa uprawnienia i umożliwić ich realizację, konieczne było wprowadzenie odpowiednich rozwiązań prawnych, pozwalających także członkom rodziny obywateli UE będących obywatelami państw trzecich na łatwiejsze podróżowanie i pobyt wewnątrz Unii. Odpowiednie ułatwienia zostały przewidziane w szczególności w dyrektywie 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium Państw Członkowskich, zmieniającej rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylającej dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG (Dz.Urz.UE z 2004 r. L 158, s. 77; dalej: dyrektywa) i implementujących ją przepisach.
Wspólne podróże
Aby móc korzystać z ułatwień wynikających z dyrektywy, członkowie rodziny obywateli UE muszą spełniać pewne warunki. Po pierwsze, nie każde pokrewieństwo z osobą będącą obywatelem UE pozwoli na większą mobilność obywatelom państw trzecich. Definicja członka rodziny na potrzeby stosowania dyrektywy wynika z jej art. 2 pkt 2 i obejmuje jedynie najbliższą rodzinę, tj. małżonka bądź partnera, pozostającego w zarejestrowanym związku małżeńskim (jeśli państwo, do którego ma się odbyć podróż, uznaje takie związki partnerskie jako równoważne z małżeństwem), dzieci poniżej 21. roku życia oraz dzieci i rodziców obywateli UE utrzymywanych przez nich lub ich małżonków/partnerów. Dla tych osób przewidziano ułatwienia wjazdu i pobytu wynikające wprost z dyrektywy. Co więcej, krajowe środki transpozycji nie mogą zmieniać zakresu pojęcia członka rodziny ani ograniczać wynikających z dyrektywy praw tych osób.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.