Za namową pracodawcy założyłem działalność gospodarczą. Teraz niby pracuję na swoim, ale tak naprawdę ani w obowiązkach, ani w stosunkach z szefem nic się nie zmieniło, dalej muszę planować urlop, przychodzić do zakładu pracy i meldować się na stanowisku. Wynika z tego, że w ramach oszczędności pracodawca po prostu zamienił dokument, a ja straciłem część zabezpieczeń socjalnych. – Czy taki układ jest zgodny z prawem? – pyta pan Janusz.
Zobowiązanie współpracownika do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy, pod jego nadzorem oraz w miejscu i w terminie przez niego wyznaczonym za określone wynagrodzenie jest wciąż stosunkiem pracy, bez względu na nagłówek w umowie. Zgodnie z prawem nie można wprost zastąpić umowy o pracę kontraktem cywilnoprawnym. Takie działanie jest określane mianem pozornej czynności i zwyczajnie oznacza obejście prawa. Samozatrudnienie musi wyraźnie różnić się warunkami wykonywania pracy od stosunku podlegającego pod kodeks pracy. Przede wszystkim przedsiębiorca, czyli strona umowy, ma dowolność w wykonywaniu zadań, co oznacza, że zleceniodawca nie może narzucić mu miejsca ani sposobu wywiązania się z zawartej umowy. W dodatku usługodawca związany umową cywilnoprawną nie musi wykonywać pracy osobiście, może dowolnie zatrudniać podwykonawców, żonglować terminami w ramach umowy.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.