Osoba, która po przyznaniu starej emerytury nadal jest aktywna zawodowo, może się ubiegać w ZUS o uwzględnienie okresu zatrudnienia w wymiarze świadczenia.
Ubezpieczony przy składaniu wniosku o emeryturę nie udokumentował wszystkich okresów wykonywanej pracy i nie zostały one uwzględnione przy obliczaniu przez ZUS wysokości świadczenia. Po roku ubezpieczony znalazł te dokumenty i złożył wniosek o doliczenie okresów, które one potwierdzają.
Osoby urodzone przed 1 stycznia 1949 r., a także te spośród urodzonych w latach 1949 – 1968, które spełniły warunki do uzyskania wcześniejszej emerytury, mają swoje świadczenie obliczone według tzw. dotychczasowych zasad. Wysokość starej emerytury uzależniona jest m.in. od liczby przebytych okresów składkowych i nieskładkowych. Obliczając to świadczenie, ZUS mnoży bowiem po 1,3 proc. podstawy wymiaru za każdy rok udowodnionych okresów składkowych oraz po 0,7 proc. podstawy wymiaru za każdy rok przebytych okresów nieskładkowych. Okresy składkowe to, najkrócej mówiąc, okresy aktywności zawodowej, w tym m.in. okresy pozostawania w stosunku pracy. Im więcej lat zatrudnienia osoba zainteresowana zdołała udowodnić, tym wyższą emeryturę może uzyskać z ZUS.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.