Przeprowadzenie i rozliczenie inwentaryzacji jest jednym z warunków prawidłowego sporządzenia sprawozdania finansowego. W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 120; ost.zm. Dz.U. z 2024 r. poz. 619 – dalej: u.r.) rachunkowość jednostki obejmuje m.in. okresowe ustalanie lub sprawdzanie drogą inwentaryzacji rzeczywistego stanu aktywów i pasywów. Zadaniem inwentaryzacji jest stworzenie podstaw do oceny zgodności stanu składników aktywów i pasywów wykazanych w księgach rachunkowych ze stanem rzeczywistym w celu prawidłowego ich zaprezentowania w sprawozdaniu finansowym. Niestety w praktyce pojawia się wiele pytań dotyczących m.in. kwestii technicznych, które muszą być dostosowane do specyfiki jednostki.
Sytuacji nie ułatwia to, że u.r. wskazuje tylko fundamentalne zasady wykonania inwentaryzacji, tj. wyznacza podstawowe metody i terminy przeprowadzania prac. Uszczegółowienie w tym zakresie znajdziemy jednak w stanowisku Komitetu Standardów Rachunkowości w sprawie inwentaryzacji drogą spisu z natury zapasów materiałów, towarów, wyrobów gotowych i półproduktów (Dz.Urz. Min. Fin. z 2016 r. poz. 55). Jednostki mogą je dobrowolnie stosować na podstawie art. 10 ust. 3 u.r. ©℗
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.