Transmisja sportowa to nie utwór

Wyrok dotyczy spółki świadczącej usługi udostępniania płatnej telewizji. Nabywała ona od kontrahentów z siedzibą w Wielkiej Brytanii, Irlandii, Austrii, Hiszpanii, Szwajcarii i na Węgrzech, prawa do transmisji i retransmisji wydarzeń sportowych. Spółka uważała, że nie podlegają one ochronie z tytułu praw autorskich. W związku z tym dokonywane przez nią płatności nie są rodzajem należności licencyjnych, tylko zyskami przedsiębiorstwa w rozumieniu umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. W efekcie spółka nie musi potrącać od nich podatku u źródła.