Jeżeli towar nie został dopuszczony do obrotu, musi być przechowywany w depozycie pod dozorem celnym. Za depozyt jest opłata.
Towary niewspólnotowe, których nie można z różnych przyczyn wywieźć lub wwieźć na terytorium Unii Europejskiej, a także towary zajęte w celu uregulowania ich sytuacji (np. podejrzenie o bycie podróbką) muszą być przechowywane czasowo w depozycie celnym.
Za przechowywanie w depozycie celnym pobiera się opłatę, która zasila budżet państwa. O jej wysokości decyduje organ celny w drodze postanowienia, od którego przysługuje zażalenie. Należy pamiętać o tym, że postanowienie musi być doręczone w ciągu 3 lat, licząc od dnia zakończenia czynności, za których dokonanie pobierane są opłaty. Wszystkie te informacje powinny się znaleźć w pouczeniu pokwitowania przyjęcia towarów do depozytu.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.