Maszyny w myjni to nie budowle

Spółka jest właścicielem bezdotykowej myjni samochodowej, która jest posadowiona na dzierżawionej nieruchomości. Obiekt posiada podpory, dach, ściany boczne i nie jest trwale związany z gruntem. Po zakończeniu dzierżawy spółka będzie musiała zdemontować myjnię i przywrócić teren do stanu pierwotnego. Nakłady poniesione na tę inwestycję zostały podzielone na dwie odrębne pozycje środków trwałych: budowla (konstrukcja myjni) oraz technika myjni kontenerowej i urządzenia. Spór sprowadzał się do opodatkowania urządzeń (system sterowania, układ podgrzewania wody, pompy pneumatyczne, odkurzacz itd.). Skarżąca twierdziła, że opodatkowana będzie jedynie część budowlana myjni. Zgodnie z art. 1a ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 95, poz. 613 z późn. zm.) oraz art. 3 ust. 3 i ust. 9 prawa budowlanego (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 243, poz. 1623 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlega budowla, czyli w tym przypadku część budowlana myjni. Pozostałe elementy, czyli wyposażenie techniczne, nie mieszczą się w definicji budowli ani urządzenia budowlanego. Zdaniem spółki nie można więc ich obłożyć daniną. Organ podatkowy – prezydent miasta – twierdził z kolei, że myjnia samochodowa wraz z wyposażeniem technicznym stanowi całość użytkową. Obiekt wraz z urządzeniami jest zatem budowlą, od której wartości trzeba zapłacić podatek od nieruchomości (2 proc. rocznie).