Wynagrodzenie za usługę merchandisingu jest tylko pośrednio związane z wytworzeniem lub nabyciem przez podatnika towaru lub świadczeniem usługi. Stosuje się więc do niego limit wynikający z art. 15e ustawy o CIT – orzekł WSA w Warszawie.
Sprawa dotyczyła sieci stacji paliw. Na stacjach tych klienci kupują nie tylko paliwo, ale też inne towary. Firma prowadząca stacje kupuje od spółki powiązanej usługę z zakresu merchandisingu, polegającą m.in. na obsłudze i wsparciu w zakresie zapotrzebowania na dostawy towarów we wszystkich sklepach spółki, doborze dostawców zewnętrznych, negocjowaniu warunków zakupu towarów.
Spór z fiskusem sprowadzał się do tego, czy wynagrodzenie za te usługi należy uznać za bezpośrednio związane z wytwarzaniem przez spółkę towarów lub świadczeniem usług w rozumieniu art. 15e ust. 11 pkt 1 ustawy o CIT. Gdyby odpowiedź była pozytywna, to spółka mogłaby zaliczać całość poniesionych z tego tytułu wydatków do kosztów uzyskania przychodu. W przeciwnym razie musiałaby stosować ograniczenie, o którym mowa w art. 15e ust. 1 ustawy o CIT.
Spółka uważała, że wynagrodzenie za usługę merchandisingu w całości pomniejszy jej przychody na podstawie art. 15e ust. 11 pkt 1. Z przepisu tego wynika, że ograniczeń, o których mowa w art. 15e ust. 1 ustawy o CIT, nie stosuje się do kosztów usług, opłat i należności bezpośrednio związanych z wytworzeniem lub nabyciem przez podatnika towaru lub świadczeniem usługi.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że wyłączenie to nie ma zastosowania w sytuacji opisanej przez spółkę. Ponoszone przesz nią wydatki nie mają bowiem związku z konkretnym produktem lub usługą i nie kształtują cen usług świadczonych przez spółkę.
Tego samego zdania był Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Jak wyjaśnił sędzia Maciej Kurasz, koszty związane z usługą merchandisingu są jedynie pośrednio związane z wytworzeniem lub nabyciem przez podatnika towaru lub świadczeniem usługi. Nie są to koszty bezpośrednie, ponieważ usługa merchandisingu nie wpływa bezpośrednio na cenę towarów i usług świadczonych przez spółkę. Są więc limitowane na podstawie art. 15e ust. 1. Wyrok jest nieprawomocny.
orzecznictwo
Wyrok WSA w Warszawie z 31 października 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 306/19.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu