Interpretacja zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z jej uzasadnieniem prawnym. Można od niego odstąpić, jeżeli stanowisko podatnika jest prawidłowe. Czy uzasadnienie jest obowiązkowe, gdy organ nie zgadza się z podatnikiem?
Zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej w sytuacji negatywnej oceny indywidualna interpretacja prawa podatkowego musi zawierać uzasadnienie prawne w zakresie, w jakim organ nie zgadza się z wnioskodawcą. Kwestia uzasadnienia prawnego interpretacji była ostatnio przedmiotem rozstrzygnięcia WSA w Łodzi z 3 lutego 2012 r. (sygn. akt I SA/Łd 1571/11). Sąd uznał, że jest ono obligatoryjne w przypadku, gdy organ wydający interpretację nie zgadza się z przedstawionym we wniosku stanowiskiem. Prawidłowe uzasadnienie musi zawierać: przytoczenie przepisów, na których organ oparł swoje stanowisko, wyjaśnienie ich znaczenia w odniesieniu do stanu faktycznego podanego przez wnioskodawcę ze wskazaniem jego znamion kluczowych dla zakresu zastosowania przytoczonych przepisów. Ponadto, zdaniem sądu, z uzasadnienia powinien wynikać tok rozumowania organu, który doprowadził do przyjęcia odmiennego stanowiska niż przedstawione przez podatnika we wniosku.
WSA wskazał, że w sytuacji negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy uzasadnienie prawne nie może zawierać jedynie przytoczenia treści przepisów prawa podatkowego, które mogą mieć zastosowanie w sprawie i wyłącznie konkluzji, że w ich świetle stanowisko wnioskodawcy jest nieprawidłowe. Uzasadnienie powinno stanowić rzetelną informację dla wnioskodawcy, dlaczego w jego sprawie określone przepisy znajdują zastosowanie oraz dlaczego wyrażony przez niego pogląd nie zasługuje na uwzględnienie.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.