Nie każda polisa jest odliczana tylko do limitu 20 tys. euro

Chodziło o spółkę dzierżawiącą samochody osobowe od podmiotów zewnętrznych. Zgodnie z umową uiszczała ona czynsz dzierżawny i opłaty serwisowe. W wartość ponoszonych opłat wkalkulowane było także ubezpieczenie za te pojazdy.

Spór z fiskusem toczył się o to, czy spółka może zaliczać do kosztów podatkowych całą wartość czynszu dzierżawnego i opłaty serwisowej bez uwzględniania ograniczeń dotyczących składki na ubezpieczenie samochodu osobowego, wynikających z art. 16 ust. 1 pkt 49 ustawy o CIT. Przepis ten nie pozwala zaliczać do kosztów podatkowych składek na ubezpieczenie auta osobowego w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej pozostaje równowartość 20 tys. euro (przeliczona na złote według kursu średniego euro ogłaszanego przez NBP z dnia zawarcia umowy ubezpieczenia) w wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia.

Spółka tłumaczyła, że móc stosować to ograniczenie, musiałaby w pierwszej kolejności wiedzieć, jaka część ponoszonych przez nią opłat przypada na ubezpieczenie samochodu. A takiej informacji nie posiada. Powinna więc mieć możliwość zaliczania do kosztów całego czynszu dzierżawnego i opłaty serwisowej.

Dyrektor izby skarbowej był innego zdania. Stwierdził, że brak informacji o wysokości składki ubezpieczeniowej w wartości ponoszonych opłat nie stanowi wystarczającej przesłanki do tego, by w całości odliczać je od przychodów, bez uwzględniania ograniczeń wynikających z art. 16 ust. 1 pkt 49 ustawy o CIT.

WSA w Gdańsku nie podzielił stanowiska organu i uchylił jego interpretację. Stwierdził, że wynikające z przepisów ograniczenie dotyczy wyłącznie składki na ubezpieczenie samochodu osobowego. Tymczasem spółka jest zobowiązana do zapłaty czynszu dzierżawnego i opłaty serwisowej. Wliczenie w wartość opłaty składki na ubezpieczenie samochodu nie zmienia jej charakteru – orzekł sąd.

Wyrok jest nieprawomocny.

ORZECZNICTWO

Wyrok WSA w Gdańsku z 7 października 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1033/15.