Polska wizja 5G – walka o bezpieczeństwo czy nieuzasadniona dyskryminacja

Projekt ustawy o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa zdaniem wielu ma służyć jednemu: wykluczeniu Huaweia z polskiego rynku. Czy rzeczywiście znaczenie tego szykowanego aktu prawnego jest takie?

: Nie, to byłoby zbyt duże uproszczenie. Aczkolwiek rzeczywiście jeśli ustawa wejdzie w życie w takim kształcie, w jakim zaproponowało Ministerstwo Cyfryzacji, uzasadniony byłby zarzut, że chodzi o wykluczenie niektórych firm, w szczególności wspomnianej przez pana. Generalnie mówimy o obszernym akcie prawnym, który ma wprowadzić zestaw środków zabezpieczających na poziomie strategicznym i technicznym polskie cyberbezpieczeństwo. Czy tak się stanie? Pierwsze opinie ekspertów są takie, iż projekt nowelizacji zawiera bardzo dużo niemierzalnych i mało obiektywnych kryteriów oceny dostawców sprzętu i oprogramowania. Przedsiębiorcy mają być klasyfikowani w ramach oceny ryzyka, ale wydaje się, że ta ocena może być kontrowersyjna.

: Jakie bowiem bezpośrednie przełożenie ma praworządność w danym państwie na cyberbezpieczeństwo w Polsce? Tego projektodawca nie wyjaśnia. Niestety nie podążamy utartymi już ścieżkami, które się sprawdzają. Przykładowo Wielka Brytania podjęła decyzję, że do 2028 r. część sprzętu powinna zniknąć z tamtejszych sieci telekomunikacyjnych. Zrobiono to po merytorycznej debacie na temat klasyfikacji elementów sieciowych, analizując, czy dany sprzęt może być np. w bazie wojskowej, czy w domu. Podobnie podeszły do tematu Niemcy. Dokonano analizy bezpieczeństwa i przyjęto rozwiązania mające ograniczyć ryzyka. W Polsce takiej debaty w ogóle nie ma. Z samego projektu ustawy o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa oraz uzasadnienia niewiele się dowiadujemy. To niestety wzmacnia przekonanie, że chodzi wyłącznie o decyzje polityczne, a nie merytoryczne.