Magazyn na weekend

W jednym z rozgrywanych w tym tygodniu meczów Ligi Mistrzów doszło do, jak to się mawia, niefortunnego zdarzenia. Niestety, dość typowego, nawet w meczach o dużą stawkę. W skrócie: nawałnica, ogromnie ważna akcja, strzał obroniony, zaraz potem kolejny – w słupek, i wreszcie gol. I okazuje się, że od pewnego czasu rycerze futbolu uwijali się w walce na niby, bo sędzia (boczny) już wiedział, że bramki się nie uzna – jeszcze przed tym pierwszym strzałem na bramkę był spalony.

Călin Georgescu – zdyskwalifikowany kandydat na prezydenta Rumunii i lider czegoś, co określa się mianem ruchu suwerenistycznego – jest politykiem prorosyjskim. Ma kontrowersyjne poglądy dotyczące szczepionek. Z sentymentem spogląda na tradycje faszyzującej Żelaznej Gwardii i rządy Iona Antonescu. Do swoich wyborców mówi jak mag albo kaznodzieja, który walczy z „demonem” ujawnionym „w jego ohydzie”.

Bywa, że niewidzialna ręka wolnej gospodarki potrzebuje korekty.

W czasach pokoju mężczyznom łatwiej jest zaakceptować obecność kobiet w wojsku. Wraz ze wzrostem zagrożeń w Europie mogą się pojawiać pytania, czy aby na pewno nadają się one do obrony kraju.

Przybywa głosów, że silny złoty zaczyna drenować zyski eksporterów. Dzieje się to w sytuacji, gdy kurs EUR/PLN osiąga wartość około 4,15. Co się wydarzy, jeśli cena jednego euro będzie jeszcze niższa? Jeśli będą za nią stały solidne fundamenty, a kurs nie będzie zniekształcony przez manipulacje, to w gospodarce nic złego się nie wydarzy. Narzekania na wartość waluty nie są sprawą nową ani charakterystyczną wyłącznie dla polskiej rzeczywistości.

Prezydent USA Donald Trump poprzez nakładanie lub podwyższanie ceł na kolejne kraje – ostatnia ofiara: Unia Europejska – nadaje w ostatnich tygodniach ton wydarzeniom gospodarczym na świecie. Naukowcy z uniwersytetów Stanforda i Chicagowskiego oraz Kellogg School of Management oszacowali indeksy niepewności gospodarczej, kierując się wymową artykułów prasowych.

UE nie odrobiła jeszcze lekcji z realizmu gospodarczego. Ale z powodu wojny Rosji z Ukrainą to może się zmienić.

Firmy zbrojeniowe muszą mieć pewność, że zamówienia ze strony rządów będą stałe. A to nie będzie proste.

Demokraci nie mają żadnego wspólnego pomysłu, jak odpowiedzieć na to, co robi Donald Trump.

Ukraińcy zrobili w saudyjskiej Dżuddzie to, co powinni zrobić dwa tygodnie temu w Waszyngtonie – wygłosili kurtuazyjne słowa pod adresem narodu amerykańskiego i prezydenta Donalda Trumpa, zgodzili się na podpisanie umowy surowcowej, a przede wszystkim wyraźnie zadeklarowali chęć „dążenia do pokoju”, w tym natychmiastowego zawieszenia broni. Dzięki temu Rosja wciąż jeszcze może przegrać wojnę.

Zapowiedzi europejskich stolic dotyczące zwiększenia wydatków wojskowych oznaczają bonanzę dla producentów uzbrojenia. Inwestorzy giełdowi nie mają co do tego wątpliwości.

Poprzedniej zimy Ukraina tonęła w ciemnościach z powodu braku prądu. W tym roku było inaczej.

Musimy wrócić do podstaw: uzgodnić raz na zawsze, że rząd ma służyć wyłącznie do obrony naszych praw i do niczego więcej.

Przed wyborami może się pojawić strzał w którąś ze stron. Bardziej boję się jednak przecieków z prokuratury niż ze służb.

Geniusz strategii czy agent mrocznych sił? Lista możliwych interpretacji działań Donalda Trumpa jest dłuższa. Na razie pewne jest tylko to, że z hukiem niszczy on globalny ład

Bezprecedensowa dymisja wysoko postawionych wojskowych to część walki z tym, co obóz MAGA określa mianem „ideologii woke”