Ryzyka gospodarcze wpływają na ceny transferowe

Strategie cen transferowych stosowane w grupach kapitałowych dla ustalenia ich rynkowego poziomu budowane są w praktyce najczęściej nie na podstawie porównania cen stosowanych pomiędzy niezależnymi kontrahentami - gdyż tego typu porównania są w praktyce niemożliwe i paradoksalnie najczęściej ekonomicznie nieprawidłowe - a na podstawie zakresu zaangażowania stron powiązanych w realizację określonych funkcji, zaangażowanie aktywów materialnych i niematerialnych oraz udział w ryzyku gospodarczym, jakie wiąże się z realizacją określonej działalności. Poza kluczową rolą, jaką dla oceny udziału poszczególnych spółek powiązanych w realizacji działalności grupy mają aktywa niematerialne, w dużej mierze bezpieczeństwo tych strategii zależy od tego, do jakiego stopnia spółki powiązane prawidłowo zdefiniowały ryzyka związane z realizowaną transakcją / współpracą i jasno zdefiniowały założenia podziału tych ryzyk między siebie oraz czy właściwie wyceniły wartość poszczególnych kategorii ryzyka i ich wpływ na wzajemne rozliczenia, rezultatem których jest alokacja dochodu i w konsekwencji ich opodatkowanie w tej czy innej jurysdykcji podatkowej. Kluczowe jest również, czy przewidziały, co się stanie, jeśli ryzyko zmaterializuje się w stopniu większym, niż zakładały.

W odniesieniu do podmiotów powiązanych władze podatkowe często mogą przyjmować domniemanie stosowania cen nierynkowych i nieuzasadnionego transferu zysku za granicę, dlatego też w interesie spółek działających w grupach kapitałowych leży dużo bardziej skrupulatne niż między niezależnymi podatnikami dokumentowanie często wydawałoby się oczywistych warunków współpracy oraz wykazywanie ich ekonomicznej racjonalności.